لینکن هال می‌گفت "نشست و برخاست با طبیعت و کوهستان، بیش از آنکه فرصتی برای روئین تنی آدمی باشد، رخصتی است برای شکوفایی جان آدمیزاد" .

هر قدمی که در دل کوه بالا می‌رویم یک قدم از هیاهوی دنیا بیرون دور می‌شویم و به حس سبک‌ بالی و آسمان بالای کوه نزدیک‌تر می‌شویم.

دوباره فرصتی یافتیم که به دیدار کوهستان زیبای زردکوه قدم بگذاریم.

روز پنج شنبه ۴ مرداد ۱۴۰۳ ساعت ۷ صبح از شهرکرد به سمت "چما حرکت کردیم. بعد از عبور از شهرها و روستاهای مختلف همچون سورشجان ، پردنجان ، فارسان ،فیل آباد ، باباحیدر ، ده نو ، چلگرد ، شیخ علی خان ، جاده تازه آسفالت شده چما را پیش گرفتیم. بعد از حدود بیست دقیقه وارد منطقه گردشگری چما شدیم. ماشین در محل مناسبی پارک کرده و آماده کوهپیمایی شدیم. بعد از عبور از پل چوبی دست ساز به سمت شمال غرب و در امتداد جاده خاکی عشایری ادامه می‌دادیم. حدود ۲۷۰ متر بالاروی انجام دادیم و سپس به سمت پایین و درجهت غرب سرازیر شدیم. مسیر راه مالروی مشخصی داشت. حدود یک ساعت پیمایش کردیم تا به محلی رسیدیم که باید عرض رودخانه را عبور می‌کردیم و به سمت چپ رودخانه رفتیم و مسیر را تا اولین چادر عشایر ادامه دادیم. برف چال های باقیمانده نسبت به سال های گذشته بسیار کمتر بودند و نشان دهنده کم بارشی سال گذشته بود. در هر صورت چشمه های فراوانی که در منطقه وجود داشت ما را از حمل آب اضافه بی نیاز می کرد. ساعت ۱۰:۳۰ به سه راهی رسیدیم و کمی تنقلات و مواد غذایی خوردیم و در کنار چشمه آب گوارایی استراحت کردیم. بعد از استراحتی که داشتیم دره سمت چپ را در جهت جنوب غربی پیش گرفتیم. در دره رودخانه پر آبی وجود داشت که از اواسط آن برفچال های عظیمی نیز وجود داشت که باید از روی آن ها با احتیاط می‌گذشتیم. در دامنه های شمال غربی زردکوه و پیرامون قلل اصلی آن که بالای ۴۰۰۰ متر ارتفاع دارند، بیش از ۱۵ سیرک و زبانه یخچالی وجود دارد. این سیرکها تنها سیرکهای یخچالی موجود با هسته یخی در زاگرس بختیاری محسوب می شوند. نتایج بررسیهای مقدماتی از روی شکل های هوایی و نیز داده های میدانی تفصیلی نشان می دهد که حد اکثر گسترش زبانه های یخچالی تا ارتفاع ۲۵۰۰ متر و محدود به بستر رود خانه کوهرنگ بوده می باشد. مرز تشکیل سیرکهای یخچالی نیز حداقل تا ارتفاع ۳۴۰۰ متر بوده است. بررسیهای میدانی نشان میدهد که در حال حاضر فعالیّت مشخصی در یخچالهای زرد کوه وجود ندارد و هسته های یخی موجود در زیر یخرفتهای سطحی در حال ذوب تدریجی می باشند. انتقال حجم عظیمی از یخرفتها در طول گذر از دوره یخچالی، مخروط افکنه های بزرگی در انتهای دره های یخچالی و تا مجاورت دره رود کوهرنگ تشکیل داده اند. این مخروطها تنها نمونه های موجود با منشا یخچالی در منطقه زردکوه می باشند.(منبع: پژوهش های جغرافیایی 1386 شماره 59) . بعد از سی دقیقه پیمایش به دو راهی برخوردیم که دره سمت راست را باید ادامه می دادیم. پس از یک ساعت بالاروی دره کم کم باز تر شد و قله های قنبرکش ، میرمره ، ایمره نمایان شدند. در منطقه عشایر زیادی وجود داشتند که با مهربانی از ما استقبال کردند. در جهت شمال غربی به سمت گردنه حرکت کردیم. در میانه راه محل مناسبی پیدا کرده و نهار را میل کردیم. بعد از وعده نهار و استراحتی که داشتیم کوهپیمایی خود را از سر گرفتیم. ساعت ۱۴:۳۰ به ابتدای خط الراس رسیدیم و به سمت جنوب شرق ادامه دادیم و ابتدا قله "مال کنون" به ارتفاع تقریبی ۳۳۶۰ متر را صعود کردیم ، پس از سی دقیقه به قله "دازر" به ارتفاع تقریبی ۳۴۹۲ متر و در ادامه به قله "ایمره" با ارتفاع تقریبی ۳۴۸۰ متر صعود کردیم. سپس از همان مسیر به سمت گردنه بازگشتیم. ساعت ۱۶:۱۰ از گردنه به سمت پایین و درجهت غرب ارتفاع کم می کردیم و در راه مالروی مشخصی ادامه می‌دادیم. پس از بیست دقیقه پیمایش در قسمتی از مسیر بی دقتی کرده و به جای آن که راه را به سمت پایین و به صورت زیگزاگ ادامه بدهیم از طریق پاکوب دیگری به صورت مستقیم ادامه دادیم. و از یال پرشیبی به سمت پایین رفتیم. ساعت ۱۷:۳۰ به پای آبشار دره "قیله" یا "سرموله" رسیدیم. به علت سفت بودن خاک و سنگ ریزه ها که باعث دشواری مسیر شده بود دوستان دیگر که عقب مانده بودند همان مسیر را برگشتند و به ما نپیوستند. در این سمت نیز چشمه های آب فراوان در کنار آبشار مناظر بدیعی به وجود آورده بودند.

روز جمعه ساعت ۴ صبح از خواب بیدار شده و بعد از خوردن صبحانه و جمع آوری وسایل و چادر ها ساعت ۵:۱۵ کوهپیمایی را به سمت بالا و این بار از مسیر اصلی عشایر ادامه دادیم. مسیر پیش رو نیز خاک سفت و ریزالی بود و سرعت حرکت را کند می‌کرد. ساعت ۶:۵۰ به گردنه رسیدیم. در جهت شمال غرب ادامه دادیم و پس از چهل دقیقه به قله "سرپیون" به ارتفاع تقریبی ۳۵۹۵ متر صعود کردیم. و بعد از خوردن صبحانه دوم حرکت را از سر گرفتیم و در ادامه خط الراس به "قله گله بادی" به ارتفاع تقریبی ۳۵۸۶ متر نیز صعود کردیم. و از دره ما بین قله لورگا و سرپیون به سمت پایین فرود رفتیم. کف دره برفچال عظیم و طولانی و مستحکمی وجود داشت که حرکت را برای ما راحت تر کرد و در جهت شرق و جنوب شرق روی آن ادامه می دادیم. پس از دو ساعت پیمایش ساعت ۱۱:۲۵ به سه راهی روز قبل رسیدیم و نهار را همان جا کنار چشمه میل کردیم. برگشت مثل روز قبل از همان مسیر بود و ازسه راهی تا چما را در دو ساعت طی کردیم. در جاده خاکی در محل های خاصی آنتن موبایل نیز وجود داشت. به جز آن نقاط و روی خط الراس در تمام مسیر حتی خود منطقه گردشگری چما آنتن دهی موبایل وجود ندارد. در فواصل مشخص با نوشیدن آب خنک و شستن صورت از گرمای تابستان خود را نجات می‌دادیم. در نهایت ساعت ۱۴:۳۵ به پای ماشین رسیدیم و برنامه به سلامت به پایان رسید.

مجموع پیمایش حدود ۲۶ کیلومتر

ارتفاع پایین ترین نقطه: حدود ۲۶۵۰ متر

ارتفاع بالاترین نقطه صعود شده: حدود ۳۵۹۵ متر

مجموع ارتفاع صعود شده در دو روز حدود ۲۲۴۰ متر

مجموع کاهش ارتفاع در دو روز حدود ۲۲۵۰ متر

وضعیت آب و هوا :

تمام روز ها آفتابی - کمینه دما مثبت ۱۵ - بیشینه دما مثبت ۳۴ درجه

وزش باد حدود ۵ الی ۱۵ کیلومتر