کوهستان هفت چشمه یا نام دیگر آن کوه گَره ، کوهستانی بلند در غرب استان چهارمحال و بختیاری قرار گرفته است. بلندترین نقطه این کوهستان حدود ۴۰۰۴ متر ثبت شده است. عمده مساحت این کوهستان در بخش میانکوه شهرستان اردل واقع شده است. در دامنه ها و درون دره های این کوهستان چشمه ها و آبشار های فراوان وجود دارد از جمله چشمه آبسرده در دامنه شمال شرقی ، چشمه سرتنگ محمود در شرق، چشمه شلیل در جنوب ، آبشار لندی ، آبشار طوف لوچه ، مجموعه آبشارهای تنگ سیوا در جنوب غرب و...

پوشش گیاهی منطقه تا ارتفاع حدود ۲۴۰۰ متر جنگل بلوط می‌باشد. در میان این درختان گونه‌های جنگلی دیگری نظیر کلخنگ ، بنه ، سیسته ، کیکم ، انواع بادام کوهی و... دیده می‌شود. از ارتفاع ۲۴۰۰ متر به بالا جنگل بلوط تمام شده و درختچه‌های جاز انواع گون‌ها و علف ها و بوته ها از جمله گزانگبين ، زول ، كنگر ، مخلصه ، تره كوهی و... دیده می‌شوند.

هفت چشمه از مسیر های مختلفی قابل صعود است. این بار قصد ما صعود از مسیر جنوب شرق بود. بعد از برنامه ریزی های انجام شده روز پنج شنبه ساعت ۲ صبح از شهرکرد حرکت کردیم. از شهرکیان ، بهرام آباد ، طاقانک ، خراجی ، شلمزار ، زوردگان ، گهرو ، ناغان و بعد از دهنو وارد گردنه باجگیران شده و بعد از دو پلان ، رحیم آباد ، اسلام آباد وارد گردنه بره مرده شدیم و بعد از گندمکار و قبل از روستای گل شور به سمت راست جاده و روستای تل تاک ادامه دادیم. بعد از رسیدن به روستا ماشین را در جای مناسبی پارک کرده و بعد از آماده شدن همنوردان ساعت حدود ۵ کوهپیمایی را در جهت شمال غرب آغاز کردیم.

از روستای تل تاک تا چشمه پوتک شیری حدود ۱۲ کیلومتر جاده خاکی وجود دارد که می‌توان با نیسان و یا وسایل نقلیه مناسب این مسیر را پیمود. با توجه به اینکه ما زودهنگام در روستا حضور داشتیم نتوانستیم نیسان یا وسیله نقلیه دیگری پیدا کنیم و این مسیر را پیاده طی کردیم. سنگینی کوله و گرمای هوا توان زیادی از ما گرفته بود و با استراحت ها و خوردن صبحانه و تنقلات مختلف سعی کردیم توان خود را بازیابی کنیم. بعد از عبور از چند گردنه و فراز و فرود ساعت ۹:۲۰ به چشمه رسیدیم. و بعد از نوشیدن آب گوارا حرکت را از سر گرفتیم. بعد از چشمه مسیر را در راه مالروی مشخصی دنبال کردیم و همچنان در جهت شمال غربی پیش می‌رفتیم. بعد از عبور از چند شیب ساعت حدود ۱۱ در جای مناسبی برای صرف ناهار توقف کردیم. ساعت ۱۱:۴۵ حرکت را از سر گرفتیم. در ادامه به دره ای با شیب ملایم برخوردیم که در جهت شمال شرق ادامه داشت و در پاکوب مشخصی همین دره را پیمایش کردیم. از کنار چند چال برف نیز عبور کردیم که آب برف در زیر دست آن ها جاری بود. بعد از رسیدن به گردنه کمی ارتفاع کم کرده و وارد دره ای دیگر شدیم و در جهت شمال غرب کوهپیمایی را ادامه دادیم. رودخانه نسبتا پر آبی در کف دره جاری بود. توقفی در کنار رودخانه داشتیم و از آب رودخانه برای درست کردن چایی استفاده کردیم و استراحت کوتاهی انجام دادیم.

کم کم ارتفاع می گرفتیم و از ارتفاع ۳۰۰۰ متر که ساعت ها در آن پیمایش می‌کردیم بالا می‌رفتیم. مقداری برف در دره انباشته شده بود و در قسمت هایی نازک شده بود که با احتیاط از روی آن ها عبور می‌کردیم.

به تناوب عرض رودخانه را عبور می‌کردیم و بعد از چند پیچ و خم ساعت ۱۶:۱۵ به گود هفت چشمه در ارتفاع تقریبی ۳۴۰۰ متر رسیدیم. سرسبزی دشت و آلاله های زردنگ زیبایی خیره کننده ای به طبیعت بخشیده بود. و از هر دامنه ای نیز آبی جاری بود. بعد از بررسی قسمت های مختلف در جای مناسبی کمپ را برپا کردیم. و در سمت شمال یکی از قلل هفت چشمه را مشاهده کردیم که البته عده زیادی آن را قله اصلی می‌نامند. در هر صورت خستگی مسیر (حدود ۲۳ کیلومتر پیمایش تا محل کمپ) و کمبود وقت اجازه نداد که در همان روز اول قله را صعود کنیم. شب را زودهنگام به درون چادر رفتیم و به خواب رفتیم. عشایر منطقه در مورد وجود خرس هشدار هایی نیز دادند که می‌بایست این موضوع را جدی گرفت.

روز جمعه ساعت ۴:۴۵ بعد از بیدار شدن و جمع آوری وسایل ، بنا به تصمیم سرپرست و جمع از صعود قله منصرف شدیم. ساعت ۵:۳۵ از همان مسیر دیروز بازگشت را آغاز کردیم. سبک تر شدن کوله ها باعث شده بود سرعت حرکت ما بیشتر شده و پیمایش آسان تری داشتیم. عشایر منطقه نیز کامل در منطقه مستقر نشده بودند و عده‌ای دیرهنگام نیز آمده بودند و همین باعث شده بود که محصولات لبنی آن ها آماده نباشد و نتوانستیم کشک و روغن خریداری کنیم. ساعت حدود ۱۰:۳۰ به چشمه پوتک شیری رسیدیم. خوشبختانه نیسان در نزدیکی چشمه آمده بود که بعد از صحبت با راننده راضی شد که ما را همراه خود برگرداند. در کنار چشمه استراحتی انجام دادیم. ساعت حدود ۱۱:۱۰ سوار ماشین شدیم و ساعت ۱۱:۵۰ به روستای تل تاک رسیدیم. وسایل را داخل ماشین گذاشتیم و ناهار را نیز در آلاچیق های نزدیک روستای گندمکار صرف کردیم و سپس راهی شهرکرد شدیم ساعت ۱۵:۲۰ به شهرکرد رسیدیم و برنامه به سلامت و با خاطرات خوش به پایان رسید.

مجموع پیمایش حدود ۳۴ کیلومتر

ارتفاع پایین ترین نقطه: حدود ۲۱۶۰ متر

ارتفاع بالاترین نقطه : حدود ۳۴۰۰ متر

مجموع ارتفاع صعود شده در دو روز حدود ۱۸۵۰ متر

مجموع کاهش ارتفاع در دو روز حدود ۱۸۵۰ متر

وضعیت آب و هوا :

پنج شنبه و جمعه - آفتابی

وزش باد حدود ۱ الی ۱۰ کیلومتر

کمینه دما حدود مثبت ۱۰+ درجه و بیشینه دما حدود ۳۲+ درجه