کوهستان هفت چشمه یا نام دیگر آن کوه گَره ، کوهستانی بلند در غرب استان چهارمحال و بختیاری قرار گرفته است. بلندترین نقطه این کوهستان حدود ۴۰۰۴ متر ثبت شده است. عمده مساحت این کوهستان در بخش میانکوه شهرستان اردل واقع شده است. در دامنه ها و درون دره های این کوهستان چشمه ها و آبشار های فراوان وجود دارد از جمله چشمه آبسرده در دامنه شمال شرقی ، چشمه سرتنگ محمود در شرق، چشمه شلیل در جنوب ، آبشار لندی ، آبشار طوف لوچه ، مجموعه آبشارهای تنگ سیوا در جنوب غرب و...

پوشش گیاهی منطقه تا ارتفاع حدود ۲۴۰۰ متر جنگل بلوط می‌باشد. در میان این درختان گونه‌های جنگلی دیگری نظیر کلخنگ ، بنه ، سیسته ، کیکم ، انواع بادام کوهی و... دیده می‌شود. از ارتفاع ۲۴۰۰ متر به بالا جنگل بلوط تمام شده و درختچه‌های جاز انواع گون‌ها و علف ها و بوته ها از جمله گزانگبين ، زول ، كنگر ، مخلصه ، تره كوهی و... دیده می‌شوند.

هفت چشمه از مسیر های مختلفی قابل صعود است. این بار قصد ما صعود از مسیر جنوب شرق بود. بعد از برنامه ریزی های انجام شده روز پنج شنبه ساعت ۲ صبح از شهرکرد حرکت کردیم. از شهرکیان ، بهرام آباد ، طاقانک ، خراجی ، شلمزار ، زوردگان ، گهرو ، ناغان و بعد از دهنو وارد گردنه باجگیران شده و بعد از دو پلان ، رحیم آباد ، اسلام آباد وارد گردنه بره مرده شدیم و بعد از گندمکار و قبل از روستای گل شور به سمت راست جاده و روستای تل تاک ادامه دادیم. بعد از رسیدن به روستا ماشین را در جای مناسبی پارک کرده و بعد از آماده شدن همنوردان ساعت حدود ۵ کوهپیمایی را در جهت شمال غرب آغاز کردیم.

از روستای تل تاک تا چشمه پوتک شیری حدود ۱۲ کیلومتر جاده خاکی وجود دارد که می‌توان با نیسان و یا وسایل نقلیه مناسب این مسیر را پیمود. با توجه به اینکه ما زودهنگام در روستا حضور داشتیم نتوانستیم نیسان یا وسیله نقلیه دیگری پیدا کنیم و این مسیر را پیاده طی کردیم. سنگینی کوله و گرمای هوا توان زیادی از ما گرفته بود و با استراحت ها و خوردن صبحانه و تنقلات مختلف سعی کردیم توان خود را بازیابی کنیم. بعد از عبور از چند گردنه و فراز و فرود ساعت ۹:۲۰ به چشمه رسیدیم. و بعد از نوشیدن آب گوارا حرکت را از سر گرفتیم. بعد از چشمه مسیر را در راه مالروی مشخصی دنبال کردیم و همچنان در جهت شمال غربی پیش می‌رفتیم. بعد از عبور از چند شیب ساعت حدود ۱۱ در جای مناسبی برای صرف ناهار توقف کردیم. ساعت ۱۱:۴۵ حرکت را از سر گرفتیم. در ادامه به دره ای با شیب ملایم برخوردیم که در جهت شمال شرق ادامه داشت و در پاکوب مشخصی همین دره را پیمایش کردیم. از کنار چند چال برف نیز عبور کردیم که آب برف در زیر دست آن ها جاری بود. بعد از رسیدن به گردنه کمی ارتفاع کم کرده و وارد دره ای دیگر شدیم و در جهت شمال غرب کوهپیمایی را ادامه دادیم. رودخانه نسبتا پر آبی در کف دره جاری بود. توقفی در کنار رودخانه داشتیم و از آب رودخانه برای درست کردن چایی استفاده کردیم و استراحت کوتاهی انجام دادیم.

کم کم ارتفاع می گرفتیم و از ارتفاع ۳۰۰۰ متر که ساعت ها در آن پیمایش می‌کردیم بالا می‌رفتیم. مقداری برف در دره انباشته شده بود و در قسمت هایی نازک شده بود که با احتیاط از روی آن ها عبور می‌کردیم.

به تناوب عرض رودخانه را عبور می‌کردیم و بعد از چند پیچ و خم ساعت ۱۶:۱۵ به گود هفت چشمه در ارتفاع تقریبی ۳۴۰۰ متر رسیدیم. سرسبزی دشت و آلاله های زردنگ زیبایی خیره کننده ای به طبیعت بخشیده بود. و از هر دامنه ای نیز آبی جاری بود. بعد از بررسی قسمت های مختلف در جای مناسبی کمپ را برپا کردیم. و در سمت شمال یکی از قلل هفت چشمه را مشاهده کردیم که البته عده زیادی آن را قله اصلی می‌نامند. در هر صورت خستگی مسیر (حدود ۲۳ کیلومتر پیمایش تا محل کمپ) و کمبود وقت اجازه نداد که در همان روز اول قله را صعود کنیم. شب را زودهنگام به درون چادر رفتیم و به خواب رفتیم. عشایر منطقه در مورد وجود خرس هشدار هایی نیز دادند که می‌بایست این موضوع را جدی گرفت.

روز جمعه ساعت ۴:۴۵ بعد از بیدار شدن و جمع آوری وسایل ، بنا به تصمیم سرپرست و جمع از صعود قله منصرف شدیم. ساعت ۵:۳۵ از همان مسیر دیروز بازگشت را آغاز کردیم. سبک تر شدن کوله ها باعث شده بود سرعت حرکت ما بیشتر شده و پیمایش آسان تری داشتیم. عشایر منطقه نیز کامل در منطقه مستقر نشده بودند و عده‌ای دیرهنگام نیز آمده بودند و همین باعث شده بود که محصولات لبنی آن ها آماده نباشد و نتوانستیم کشک و روغن خریداری کنیم. ساعت حدود ۱۰:۳۰ به چشمه پوتک شیری رسیدیم. خوشبختانه نیسان در نزدیکی چشمه آمده بود که بعد از صحبت با راننده راضی شد که ما را همراه خود برگرداند. در کنار چشمه استراحتی انجام دادیم. ساعت حدود ۱۱:۱۰ سوار ماشین شدیم و ساعت ۱۱:۵۰ به روستای تل تاک رسیدیم. وسایل را داخل ماشین گذاشتیم و ناهار را نیز در آلاچیق های نزدیک روستای گندمکار صرف کردیم و سپس راهی شهرکرد شدیم ساعت ۱۵:۲۰ به شهرکرد رسیدیم و برنامه به سلامت و با خاطرات خوش به پایان رسید.

مجموع پیمایش حدود ۳۴ کیلومتر

ارتفاع پایین ترین نقطه: حدود ۲۱۶۰ متر

ارتفاع بالاترین نقطه : حدود ۳۴۰۰ متر

مجموع ارتفاع صعود شده در دو روز حدود ۱۸۵۰ متر

مجموع کاهش ارتفاع در دو روز حدود ۱۸۵۰ متر

وضعیت آب و هوا :

پنج شنبه و جمعه - آفتابی

وزش باد حدود ۱ الی ۱۰ کیلومتر

کمینه دما حدود مثبت ۱۰+ درجه و بیشینه دما حدود ۳۲+ درجه

در حدود ۷۰ کیلومتری شمال غربی شهرکرد رشته کوهی بلند با نام رشته کوه "خوربه" واقع شده است. این رشته کوه از جنوب شرق و از روستای "آبحره" شروع شده و تا روستای "گوکان" در شمال غرب به طول تقریبی ۲۵ کیلومتر ادامه دارد. بلندترین قله این رشته کوه چال میشان و نام دیگر آن کیوارستان است که ارتفاع تقریبی ۳۹۳۰ متر داراست. و در مرز دو استان چهارمحال و بختیاری و اصفهان قرار دارد. از دیگر قلل این رشته کوه می‌توان به : گاو خفت ، توف اسپید و کیکاووس اشاره کرد. این رشته‌کوه در مجاورت کوهستان هایی نظیر کرپوش ، دژاسپید ، دری ، فردان و قلاخون قرار گرفته است. این کوهستان سرچشمه برخی رودخانه‌های منطقه از جمله رودخانه گوکان است.

روز جمعه ۱۵ خرداد ۱۴۰۵ بعد از هماهنگی های انجام شده با یک دستگاه خودرو سواری از شهرکرد حرکت کردیم. از چالشتر ، نافچ ، پیربلوط ، ارجنک ، مرغملک ، سودجان عبور کرده و بعد از پل سودجان سه راهی چلگرد - چادگان را مستقیم به سمت جاده قلعه سرخ ادامه دادیم. از "کوگانک علیا" عبور کرده و کمی بعد جاده را به سمت چپ پیش گرفتیم و به روستای "سرچشمه کوگانک" رسیدیم. این روستا از توابع بخش چنارود شهرستان چادگان در استان اصفهان است. بعد از پارک ماشین در انتهای روستا از ماشین پیاده شده و آماده کوهپیمایی شدیم. ساعت ۵:۴۰ کوهپیمایی را در جهت کلی جنوب غرب آغاز کردیم. تپه ماهور کوچکی را بالا رفته و داخل پاکوب های نامشخصی ادامه می‌دادیم. پوشش گیاهی منطقه بسیار غنی بود و انواع علف های گیاهی به وفور یافت می شد. ساعت حدود ۷ در جای مناسبی برای صرف صبحانه توقف کردیم. هوای خنک صبحگاه انرژی مضاعفی به ما می‌داد. بعد از صبحانه همچنان در جهت جنوب غرب بالاروی را ادامه دادیم. بعد از چند فراز و فرود کوتاه به دشت سرسبزی رسیدیم که آب کمی در آن جاری بود. ما در این قسمت توقف نکردیم و به سمت یال شمال شرقی پیش رفتیم. در مسیر چند استراحت کوتاه دیگر نیز داشتیم. از کنار چند لکه برف نیز گذشتیم و در نهایت ساعت ۹:۴۰ به قله کیکاووس به ارتفاع تقریبی ۳۳۱۰ متر قدم گذاشتیم. رشته کوه زردکوه در فاصله دور دست با آن حجم برف عظیم خودنمایی می‌کرد. بعد از دیدن مناظر اطراف و گرفتن چند عکس یادگاری از همان مسیر بازگشت را آغاز کردیم. ساعت حدود ۱۱:۱۵ در دشت سرسبز برای استراحت و تغذیه توقف کردیم. بعد از استراحت مفصلی که داشتیم حرکت را از سر گرفتیم. گرمای هوا کم کم غالب می‌شد و سرعت گام های ما را کمی کند کرده بود. ساعت حدود ۱۳ به پای ماشین رسیدیم و برنامه به سلامت به پایان رسید.

مجموع پیمایش حدود ۱۱ کیلومتر

ارتفاع پایین ترین نقطه: حدود ۲۲۱۰ متر

ارتفاع بالاترین نقطه : حدود ۳۳۱۰ متر

مجموع ارتفاع صعود شده در یک روز حدود ۱۱۳۰ متر

مجموع کاهش ارتفاع در یک روز حدود ۱۱۳۰ متر

وضعیت آب و هوا :

جمعه - آفتابی

وزش باد حدود ۲ الی ۱۰ کیلومتر

کمینه دما حدود مثبت ۵ درجه و بیشینه دما حدود ۳۲ درجه

سبزکوه یکی از کوهستان های مهم استان چهارمحال و بختیاری است که در جنوب شرق شهرستان ناغان واقع شده است. در دامنه شمالی آن از شمال شرق به سمت شمال غرب رودخانه سبزه کوه نیز جریان دارد.

بلندترین قله این کوهستان به ارتفاع تقریبی ۳۵۷۰ متر ثبت شده است.

از قلل معروف آن می‌توان به قله غار ، تور عروسک ، لجن و گور ارمنی اشاره کرد.

روز پنج‌شنبه ۷ خرداد ۱۴۰۵ ساعت ۴ صبح از شهرکرد به وسیله یک دستگاه تاکسی به سمت شهرستان ناغان حرکت کردیم. از آبادی ها و شهر هایی همچون : شهرکیان ، بهرام آباد ، طاقانک ، خراجی ، شلمزار ، گهرو ، زوردگان عبور کرده و سپس به ناغان رسیدیم. وارد ناغان شده و سپس به سمت جنوب شرق جاده را ادامه دادیم. از روستاهای جغدان ، چهراز ، گوشه و فرخور عبور کرده و به روستای چهارطاق رسیدیم. بعد از پیاده شدن و آماده شدن همنوردان ساعت ۵:۲۵ از داخل روستا در جهت کلی جنوب غرب کوهپیمایی را آغاز کردیم. پل چوبی کوچکی که روی رودخانه در قسمت انتهایی روستا قرار داشت را متأسفانه برداشته بودند و ما به ناچار کفش های خود را در آورده و از عرض رودخانه با احتیاط عبور کردیم. بعد از عبور عرض رودخانه کمی بالاروی انجام دادیم تا به داخل دره وارد شدیم. پاکوب مشخصی داخل دره وجود داشت. بعد از حدود ۲۰ دقیقه پیمایش به دوراهی رسیدیم و دره سمت راست را ادامه دادیم. پوشش گیاهی غنی و دیواره های سترگ این کوهستان بسیار چشم نواز بود. بعد از حدود ۱۵ دقیقه پیمایش به دو راهی دیگر برخوردیم و دره سمت چپ را این بار ادامه دادیم. آب گوارایی درون این دره جاری بود و با ادامه دادن در کنار مسیر آب به سرچشمه آن رسیدیم و ساعت ۷ در همان محل صبحانه را میل کردیم. بعد از استراحت و صرف صبحانه ادامه مسیر را پیش گرفتیم. وجود گله های گوسفند و بز نشانگر عشایر منطقه بود که در بالا دست سیاه چادر های خود را برپا کرده بودند. به آرامی از داخل دره به سمت یال شرقی بالاروی را طی کردیم. لکه های برف به صورت پراکنده بر روی یال و چاله ها انباشته شده بود. و در قسمت هایی می‌توان از آب حاصل از ذوب برف ها استفاده کرد.

بعد از چند استراحت کوتاه در نهایت ساعت ۱۱ به قله لجن به ارتفاع تقریبی ۳۵۰۰ متر قدم گذاشتیم. بعد از صعود قله در پایین دست آن کمی استراحت کرده و تنقلات میل کردیم. سپس ادامه خط الراس را به سمت غرب طی کردیم. ساعت ۱۱:۳۰ به قله تور عروسک به ارتفاع تقریبی ۳۵۱۴ متر صعود کردیم. بعد از گرفتن چند عکس یادگاری کمی ارتفاع کم کرده و خط الراس را ادامه دادیم. دره ای با شیب متوسط و پر برف را برای فرود انتخاب کردیم. به سرعت ارتفاع کم کرده و در جهت شمال شرق ادامه دادیم. ساعت ۱۳:۲۰ به کف دره رسیدیم. بعد از رسیدن به کف دره از داخل پاکوب مشخصی بالاروی انجام دادیم و حدود ۱۰۰ متر ارتفاع گرفتیم. ادامه مسیر را به سمت شمال غرب پیش گرفتیم. وارد دره ای دیگر شده و به سمت پایین پیش می‌رفتیم. بعد از حدود یک ساعت پیمایش ساعت ۱۴:۴۰ به چشمه کم آبی رسیدیم که با سنگچین مشخص بود. بعد از نوشیدن آب ادامه راه را پیش گرفتیم. ساعت ۱۴:۵۵ به چشمه بسیار پر آب شولیز رسیدیم. از آب گوارای آن خود را سیراب کردیم. از دره جنوب غربی نیز رودخانه پر آب دیگری نیز جاری بود. هر دو آب بعد از ادغام به رودخانه سبزکوه می‌ریزند. در همان محل زیر درخت گردو ناهار را میل کردیم. بعد از استراحت و تغذیه ادامه کوهپیمایی را در جهت کلی شمالی از سر گرفتیم. از کنار کانال آب راه را طی می کردیم. در قسمت هایی از مسیر کانال خراب شده بود و با احتیاط باید عبور کرد. سپس وارد جاده خاکی شده و از کنار باغات منطقه به سمت روستا ادامه دادیم. ساعت حدود ۱۷:۲۰ به روستای حیدرآباد رسیدیم و برنامه به سلامت به پایان رسید.

مجموع پیمایش حدود ۱۹ کیلومتر

ارتفاع پایین ترین نقطه: حدود ۲۰۰۰ متر

ارتفاع بالاترین نقطه : حدود ۳۵۱۴ متر

مجموع ارتفاع صعود شده در یک روز حدود ۱۷۰۰ متر

مجموع کاهش ارتفاع در یک روز حدود ۱۸۵۰ متر

وضعیت آب و هوا :

پنج شنبه - آفتابی

وزش باد حدود ۲ الی ۳۰ کیلومتر

کمینه دما حدود مثبت ۱۶+ درجه و بیشینه دما حدود ۳۰+ درجه

در ۶۰ کیلومتری جنوب شهرکرد رشته کوهی نسبتاً بلند قرار دارد که از شمال شرق به فرخشهر از جنوب غرب به شهرستان شلمزار و گهرو موقعیت آن قرار دارد و از روستای خراجی شروع شده و به سوی شرق کشیده است. این رشته کوه را با نام های مختلف معرفی می‌کنند از جمله یمری ، آهنگری ، ارجنه و هر قسمت را کوهی جدا نام گذاری کرده اند در صورتی که رشته کوهی بهم پیوسته است. از قله­ های بیشتر شناخته شده آن میتوان به اشگفت سیاه ، بردگپ ، پره داس و کر احمد اشاره کرد. بلندترین قله این رشته کوه "پره داس" است که ارتفاع آن حدود ۳۲۵۰ متر است.

روز پنج‌شنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۵ به همراه دو همنورد دیگر از شهرکرد به سمت گهرو حرکت کردیم. از شهرکیان ، بهرام آباد ، طاقانک ، خراجی ، شلمزار ، جعفرآباد عبور کرده و وارد شهر گهرو شدیم. این شهر از توابع بخش کیار است. گهرو به معنی جای پر از درخت است. این شهر از سمت غرب به شهر شلمزار و از سمت شرق به شهر بلداجی و از سمت جنوب به شهرک زوردگان و تالاب چغاخور محدود می‌باشد.

از داخل شهر به سمت دامنه جنوبی کوهستان آهنگری حرکت کردیم و ابتدای دره بید از ماشین پیاده شدیم. ساعت ۶:۱۵ کوهپیمایی را آغاز کردیم. از کنار چند خانه عبور کرده و در جهت شمال بالاروی را ادامه دادیم. بعد از عبور از چند نوار صخره‌ای ساعت حدود ۸:۳۰ به ابتدای خط الراس رسیدیم. به سمت شرق خط الراس ادامه دادیم. ساعت حدود ۹:۱۵ به قله بردگپ با ارتفاع تقریبی ۳۲۰۰ متر گام نهادیم. بعد از استراحت و تجدید انرژی از روی خط الراس در جهت شمال غرب مسیر را ادامه دادیم. در قسمتی از مسیر آب حاصل از ذوب برف ها باعث جاری شدن چشمه های موقت شده بود که آب آن قابل استفاده بود. بعد از چند فراز و فرود ساعت ۱۲:۱۰ به چکاد اشگفت سیاه به ارتفاع تقریبی ۳۱۸۰ متر گام نهادیم. از دره ای در سمت شمال شرق قله به پایین رفتیم. ساعت ۱۳ در کنار جویبار آبی گوارا توقف کردیم و ناهار را میل کردیم. بعد از صرف ناهار و استراحت مفصلی که انجام دادیم حرکت را در جهت کلی شمال غرب از سر گرفتیم. ساعت حدود ۱۵ به پای آبشار موقت و فصلی که از چشمه های اطراف همچون چشمه دره گل سرچشمه می‌گیرد رسیدیم. بعد از گرفتن چند عکس یادگاری ادامه مسیر را طی کردیم. از پاکوب مشخصی به سمت دره ای در شمال غرب فرود آمدیم.در جاده خاکی از کنار باغات عبور کردیم. ساعت ۱۶:۱۵ به جاده آسفالت قبل از روستای سرتشنیز رسیدیم. و سوار ماشین شده و برنامه به خوشی و سلامت پایان رسید.

مجموع پیمایش حدود ۱۵ کیلومتر

ارتفاع پایین ترین نقطه: حدود ۲۰۲۰ متر

ارتفاع بالاترین نقطه : حدود ۳۲۰۰ متر

مجموع ارتفاع صعود شده در یک روز حدود ۱۳۶۰ متر

مجموع کاهش ارتفاع در یک روز حدود ۱۰۷۰ متر

وضعیت آب و هوا :

پنج شنبه - آفتابی

وزش باد حدود ۱۰ الی ۴۵ کیلومتر

کمینه دما حدود مثبت ۴+ درجه و بیشینه دما حدود ۲۰+ درجه

طبق برنامه روز پنج شنبه ۲۷ فروردین ۱۴۰۵ با یک دستگاه تاکسی سواری و تعداد ۳ نفر راهی شهرستان خان‌میرزا می شویم. مقصد ما روستای "کلامویی" است که در قسمت جنوب رودخانه درازه رود واقع شده است. بعد از پیاده شدن و آماده شدن همنوردان ساعت ۱۰:۳۵ کوهپیمایی را آغاز کردیم.

مسیر ما از روستای کلامویی در راهی پاکوب در دامنه های کوه "ارزندان" در راستای کلی غرب و شمال غرب کم کم پایین می رود و به کنار رودخانه درازه رود می رسد.

قرارگرفتن رشته کوه وحشی "هزار دره" مانند دیواری سترگ در کناره مسیر که نقاطی مثل آبشار تنگ زندان را نیز در برگرفته است ، به علت صعب العبور بودن و دیواره ای بودن طرفین مسیر و همچنین دشوار بودن دسترسی به این منطقه باعث بکر بودن طبیعت آن شده است و چشم اندازها و زیبایی های طبیعت آن را دو چندان می کند. پوشش گیاهی غالب منطقه بلوط است و درخت های بنه و انجیر به وفور یافت می شود هر چقدر به سوی پایین می رویم به درختچه های بادام کوهی و زالزالک بر میخوریم در کرانه های رودخانه پوشش گونه های دیگر مثل تمشک دیده می شود. مسیر از کنار رودخانه درازه رود و برخلاف جهت جریان رودخانه ادامه یافت. "درازه رود" آبی خروشان و بزرگ از چشمه های چال نهاز ، چشمه ناز ونک ، چشمه امام قیس ، چشمه علی ، گردبیشه و غیره .. تأمین می‌گردد و در ادامه راه این رودخانه زیبا چشمه "آب سفید" سر پیر و آب آبشار "تنگ زندان" به آن اضافه می شود و پس از پیمایش مسیر خود از جنوب شرق به شمال غرب و در قسمت انتهایی سفر پر پیچ و خم خود ، در نهایت به رود "کارون" می ریزد. با توجه به اینکه در ادامه مسیر جای مناسب برای کمپ پیدا نمی‌شد زودهنگام و در ساعت ۱۴:۳۰ در جای مناسبی کمپ خود را برپا کردیم و ساعات خوشی را در کنار همنوردان سپری کردیم.

روز جمعه بعد از بیدار شدن و خوردن صبحانه ساعت ۸ کوهپیمایی را در جهت کلی شرقی آغاز کردیم. در پاکوب مشخصی و با فراز و فرود های متعدد پیش می‌رفتیم. در قسمت هایی از مسیر پاکوب ریزش کرده و یا شسته شده بود و تشخیص پاکوب باید به دقت انجام می‌شد. ساعت ۱۰:۴۵ به دره ای رسیدیم که در جهت جنوب شرقی باید با شیب تندی از آن بالا رفتیم. بعد از ۱۵ دقیقه پیمایش داخل دره به آبشار "کولم بوری" رسیدیم. ارتفاع آبشار حدود ۱۲ الی ۱۵ متر تخمین زده می‌شد. بعد از تماشای آبشار و استراحت کوتاهی ادامه مسیر را در کنار آب طی کردیم. شیب تند مسیر و کوله پشتی های سنگین سرعت حرکت را کند کرده بود. آب رودخانه کم شد و بستر آن به یکبار خشک شد. مسیر حرکت را به سمت جنوب متمایل کردیم و هم‌چنان از داخل پاکوب کوچکی به سمت بالا حرکت می‌کردیم. ساعت ۱۴:۱۰ به دشت پهناوری در ارتفاع تقریبی ۲۲۰۰ متری رسیدیم که عده‌ای از اهالی منطقه در حال کشاورزی و عده‌ای در حال چرای گله بودند. چشمه ای پر آب در پایین دست نیز وجود داشت. ما به صورت عرضی دامنه را طی کردیم و به سمت گردنه حرکت کردیم. سپس از طریق جاده خاکی ادامه مسیر را به سمت پایین طی کردیم. در این سمت دامنه کوه نیز زمین های کشاورزی به وفور یافت می‌شد. اهالی منطقه به این قسمت برآفتاب بلنده می‌گفتند. ساعت ۱۵:۲۴ به چشمه آب دیگری که داخل باغ جریان داشت برخوردیم. هم‌چنان در جاده خاکی ادامه می‌دادیم و در نهایت ساعت ۱۵:۵۰ به لبه جاده آسفالت رسیدیم که مابین روستاهای مرادان ، دومکان و صفی آباد قرار داشت. پس از رسیدن تاکسی و سوار شدن همنوردان برنامه خاتمه یافت.

مجموع پیمایش حدود ۲۲ کیلومتر

ارتفاع پایین ترین نقطه: حدود ۱۴۶۰ متر

ارتفاع بالاترین نقطه : حدود ۲۳۴۰ متر

مجموع ارتفاع صعود شده در دو روز حدود ۱۳۴۵ متر

مجموع کاهش ارتفاع در دو روز حدود ۱۲۷۵ متر

وضعیت آب و هوا :

پنج شنبه و جمعه - آفتابی

وزش باد حدود ۱ الی ۱۰ کیلومتر

کمینه دما حدود مثبت ۴+ درجه و بیشینه دما حدود ۲۲+ درجه

باری دیگر با برنامه ریزی های مستمر قبلی، بار سفر را به همراهی همنوردان از شهرکرد بستیم و برنامه پیمایش از آبشار فالح و پیمایش در کنار رودخانه سیاه آب را در تاریخ ۲۱ فروردین شروع کردیم.

از شهرکرد به سمت لردگان حرکت کردیم و بعد از گذر از شهرستان لردگان به سمت منج ادامه راه را طی کردیم از گردنه چارطاق با پیچ و خم های فراوان آن گذشتیم از چند آبادی دهستان بارز همچون قلعه مدرسه ، جرجیس ، چال دراز و.. گذشتیم سپس از روی پل ملاعباس عبور کردیم از داخل تونل نیمه کاره نیز گذشتیم. به ده بارز رسیدیم و به سمت روستای فالح جاده را ادامه دادیم. فالح در بخش قارون و در شهرستان ایذه واقع شده است.بخش قارون یکی از بخش‌های شهرستان دزپارت در استان خوزستان ایران است که یکی از رویایی ترین مناظره طبیعی رو در فروردین داراست. سپس به سمت چپ جاده و داخل روستای پرچونک شدیم و در آخر روستا ماشین را پارک کردیم. بعد از پیاده شدن و آماده شدن همنوردان ساعت حدود ۱۰:۰۵ پیاده روی را در جهت جنوب آغاز کردیم و بعد از حدود ۱۰ دقیقه پیمایش کوتاه به آبشار فالح رسیدیم. آبشار فالح در شمال کوه منگشت واقع شده است. بعد از تماشای آبشار زیبا و گرفتن چند عکس یادگاری از همان مسیر بازگشتیم.سوار ماشین شده و بعد از زمان کوتاهی به روستای جدولکان رسیدیم و در جای مناسبی ماشین را پارک کرده و بعد از آماده شدن همنوردان ساعت ۱۰:۵۰ در جهت کلی جنوب غرب کوهپیمایی را آغاز کردیم. از کنار منبع آب بزرگی عبور کردیم و در جاده خاکی پیمایش را ادامه دادیم. ساعت ۱۱:۴۰ در جای مناسبی زیر سایبان ساخته شده توسط بومی های منطقه برای استراحت و صرف ناهار توقف کردیم. بعد از استراحت مفصلی که داشتیم ساعت ۱۳:۴۴ ادامه راه را پیش گرفتیم. در کنار رودخانه و برخلاف جریان آب رو به بالا حرکت می‌کردیم. ساعت ۱۴:۲۰ به سرچشمه بزرگ سیاه آب رسیدیم. در آن جا نیز کمی استراحت کرده و سپس مسیر بازگشت را پیش گرفتیم. ساعت ۱۶ پای ماشین رسیدیم و برنامه به سلامت به پایان رسید.

مجموع پیمایش حدود ۸ کیلومتر

ارتفاع پایین ترین نقطه: حدود ۹۹۰ متر

ارتفاع بالاترین نقطه : حدود ۱۵۰۰ متر

مجموع ارتفاع صعود شده در یک روز حدود ۵۷۰ متر

مجموع کاهش ارتفاع در یک روز حدود ۵۷۰ متر

وضعیت آب و هوا :

جمعه - آفتابی

وزش باد حدود ۱ الی ۱۵ کیلومتر

کمینه دما حدود مثبت ۸+ درجه و بیشینه دما حدود ۲۰+ درجه

در پیج‌وخم‌ راه‌های کوهستانی استان چهارمحال و بختیاری، زیبایی‌هایی وجود دارد که هر بیننده‌ای را به شگفتی وامی‌دارد. منطقه حفاظت‌شده هلن یکی از این مناطق استان است.

منطقه حفاظت‌شده‌ی هلن از آن جهت به این نام مشهور است که گفته می‌شود پرستاری آمریکایی به نام «هلن جفریز بختیار» (Helen Jeffreys Bakhtiar) با یک پزشک ایرانی بختیاری ازدواج می‌کند و در سال ۱۹۳۱ به ایران می‌آید و به‌همراه همسرش با ایل بختیاری کوچ می‌کند و به مداوای مردم می‌پردازد. این موضوع هم‌زمان با نقشه‌برداری جغرافیایی آن بخش از ایران و ارتفاعات زاگرس بود و این طور به نظر می‌رسد که کوهی در این منطقه را به‌سبب قدردانی از زحمات این بانوی بزرگوار، به نام هلن نام‌گذاری کردند.

هلن در محدوده شهرستان‌های اردل، لردگان و کیار از توابع استان چهارمحال و بختیاری قرار دارد. منطقه‌ی مذکور وسعتی حدود ۴۰ هزار هکتار دارد که ۳۰ هزار هکتار آن جنگل و مابقی به‌صورت مرتع است. این منطقه کاملا کوهستانی است که بلندترین نقطه آن، کوه بزمنی با ارتفاع ۳۲۲۵ متر و کمترین ارتفاع آن حاشیه رودخانه ارمند با ارتفاع ۱۱۶۸ متر از سطح دریا هستند.

با توجه به هماهنگی های انجام شده روز جمعه ۱۴ فروردین ۱۴۰۵ از شهرکرد به سمت روستای مسن از توابع بخش مرکزی ارمند شهرستان خانمیرزا حرکت کردیم. از شهرها و آبادی های مختلف همچون فرخشهر ، سفیددشت ، فرادنبه ، بروجن ، گندمان ، بیژگرد ، دوراهان ، گردبیشه ، کوشکی ، آلونی ، صالحات ، آب چنار ، ارمند علیا ، ارمند سفلی ، سونک گذشتیم و به روستای زیبای مسن رسیدیم.

بعد از پارک ماشین در جای مناسب و پیاده شدن و آماده شدن همنوردان ساعت ۷ صبح کوهپیمایی را در جهت کلی شمال غرب آغاز کردیم. از کنار مرتع های کشاورزی روستا عبور کردیم به قبرستان روستا رسیدیم و از کنار کانال آب ادامه دادیم. راه مالروی مشخصی وجود داشت.بعد از سی دقیقه پیمایش به چشمه آب رسیدیم که آب آن قابل برداشت بود. داخل دره بر خلاف جریان رودخانه با شیب ملایمی رو به بالا پیمایش را ادامه می‌دادیم. هوای مطبوع بهاری روح و جانمان را تازه کرده بود و لحظات فرح بخشی را سپری کردیم. صبحانه را در میانه راه و کنار رودخانه میل کردیم. بعد از توقفی که داشتیم ادامه مسیر را پیش گرفتیم. ساعت ۸:۵۰ به روستای سرتنگ مسن رسیدیم. از پایین دست روستا و از کنار باغات عبور کرده و به سمت امامزاده حرکت کردیم. یال جنوب شرقی را برای صعود انتخاب کرده و بالاروی را ادامه دادیم.شیب تندی را پشت سر گذاشتیم. پاکوب که با سنگچین مشخص شده بود پیش گرفتیم. ساعت ۱۲:۵۰ به محل مناسبی برای صرف ناهار رسیدیم. و با توجه به خستگی و گرسنگی در همان محل توقف کردیم. بعد از صرف ناهار کوهپیمایی را از سر گرفتیم. بعد از صعود یال کوتاهی به برف رسیدیم و گاهی تا بالای زانو در برف فرو می‌رفتیم. و همین امر سرعت حرکت را کند کرده بود. با توجه به کمبود وقت و خستگی بر روی قله ای فرعی در ارتفاع ۳۰۶۰ متر توقف کردیم و از ادامه راه منصرف شدیم. قله کرکنجی با ارتفاع تقریبی ۳۱۵۰ متر این بار صعود نشد. ولی زیبایی های مسیر در ذهن و روحمان ماندگار شد. ساعت ۱۴:۳۰ از همان مسیر بازگشت را پیش گرفتیم. در دره سمت راست و چپ آب برف فراوانی جاری بود ولی از بعد از ظهر گل آلود شد و قابل استفاده نبود. به سرعت ارتفاع کم کردیم و در جای مناسب برای خوردن تنقلات توقف کردیم. ساعت حدود ۱۸ به روستای سرتنگ مسن رسیدیم و برای تجدید قوا دمنوش و تنقلات میل کردیم و سپس ادامه مسیر را پیش گرفتیم. از داخل دره پیش رفتیم و در میانه راه تاریکی شب ما را فرا گرفت و با روشن کردن هدلامپ ادامه راه را طی کردیم. ساعت ۱۹:۴۵ به پای ماشین رسیدیم و برنامه به سلامت به پایان رسید.

مجموع پیمایش حدود ۲۳ کیلومتر

ارتفاع پایین ترین نقطه: حدود ۱۲۰۰ متر

ارتفاع بالاترین نقطه : حدود ۳۰۶۰ متر

مجموع ارتفاع صعود شده در یک روز حدود ۲۲۰۰ متر

مجموع کاهش ارتفاع در یک روز حدود ۲۲۰۰ متر

وضعیت آب و هوا :

جمعه - آفتابی

وزش باد حدود ۱ الی ۱۵ کیلومتر

کمینه دما حدود مثبت ۸+ درجه و بیشینه دما حدود ۲۰+ درجه

بار دیگر بهانه‌ای یافتیم که قدم به طبیعت زیبای بهاری استان چهارمحال و بختیاری بگذاریم. این بار مقصد را پیمایش بخشی از دامنه‌های جنوبی کوهستان جهان بین انتخاب کردیم.

کوه جهان‌بین بخشی از ارتفاعات رشته کوه های زاگرس محسوب می شود که بلندترین ارتفاع آن ۳۳۳۲ متر قله "دالانک" می باشد. به ترتیب در حدود ۲۰ کیلومتری شمال شرقی شهرکرد و ۵ کیلومتری شهر هفشجان و ۵ کیلومتری غرب جونقان واقع شده است. کوه جهان بین به طول حدود ۳۰ کیلومتر از جنوب تنگ خراجی شروع و تا غرب روستای مصطفی‌آباد امتداد دارد. این کوهستان دارای چشمه ساران فراوانی است. که هر کدام نام به خصوص دارند از جمله: چشمه زنه ، چشمه وقت و ساعت ، چشمه یورتیچه ، چشمه رم رم ، چشمه مگزی ، چشمه لری ، چشمه آب سرده ، چشمه آلج ، چشمه بلبل و ... به دلیل کثرت چشمه های این منطقه ، دارای باغات و زمین های کشاورزی زیادی نیز در دامنه‌های این کوه وجود دارد.

روز شنبه ۱ فروردین ۱۴۰۵ ابتدای سال را با قدم گذاشتن در طبیعت آغاز کردیم. از شهرکرد ، شهر کیان ، بهرام آباد ، طاقانک ، خراجی گذشتیم و ۷ کیلومتر بعد از خراجی دو راهی جاده را به سمت راست پیچیدیم و از روستای اسلام شهر گذشتیم و ده دقیقه بعد از آن وارد روستای قلعه تک شدیم. بعد از پیاده شدن و آماده شدن ساعت ۷:۵۰ کوهپیمایی را به سمت شمال غرب آغاز کردیم. از داخل پاکوب مشخصی پیش می‌رفتیم.

پیمایش در جهان‌بین مقصد نمی خواهد، فقط کافی است راهی شوی و دل را به طبیعت این کوهستان بسپاری تا زیبایی ها و نادیده ها را یک به یک لمس کنی. شکوفه درختان ، رقص ابرها ، گاهی برف ، گاهی سبزی همه پدیده‌های زیبایی بوجود آورده بودند. بعد از چشمه آلج همچنان در دامنه کوه پیش می‌رفتیم. بعد از دو ساعت پیمایش برای صرف چایی و خوردن تنقلات مختصر در زیر خانه سیمانی در داخل باغ توقف کردیم. مسیر را به سمت چشمه بلبل جونقان ادامه دادیم. از جاده کنار باغات منطقه پیش می‌رفتیم. ساعت ۱۲:۱۵ برای ناهار توقف کردیم و بعد از ناهار حدود ۴۰ دقیقه دیگر پیمایش را ادامه دادیم. و در نهایت به جاده چشمه بلبل رسیدیم. و تاکسی که از قبل هماهنگ کرده بودیم سوار شدیم و برنامه ساعت ۱۳:۴۰ خاتمه یافت.

.

مجموع پیمایش حدود ۱۴ کیلومتر

ارتفاع پایین ترین نقطه : حدود ۲۰۷۰ متر

ارتفاع بالاترین نقطه : حدود ۲۸۱۰ متر

مجموع ارتفاع صعود شده در یک روز حدود ۵۲۰ متر

مجموع کاهش ارتفاع در یک روز حدود ۸۲۰ متر

وضعیت آب و هوا :

شنبه - نیمه ابری

وزش باد حدود ۱۵ الی ۴۰ کیلومتر

کمینه دما حدود مثبت ۱ درجه - بیشینه دما حدود مثبت ۱۵ درجه

تنگ صیاد پارک ملی و منطقه ی حفاظت شده ای است که در بخش شرقی شهرستان شهرکرد و در نزدیکی شهرستان فرخ شهر در استان چهارمحال و بختیاری واقع شده ‌است این منطقه شامل مساحتی حدود ۲۷ هزار هکتار بوده و در سال ۱۳۴۹ از طرف شورای عالی شکاربانی و نظارت بر صید و شکار به‌عنوان منطقه شکار و تیراندازی ممنوع شد و در سال ۱۳۵۲ با تصویب شورای عالی محیط‌زیست به‌عنوان منطقه حفاظت‌شده اعلام گردید. از کوه های شناخته شده آن می‌توان به قله جیلون(رنگرزی) ، کمانه ، همایون ، قلات نام برد.

این بار بر آن شدیم که قله کمانه را در قالب برنامه یک روزه صعود کنیم. روز سه شنبه ۲۶ اسفند ۱۴۰۴ به همراه علاقمندان به طبیعت از شهرکرد به سمت فرخشهر حرکت کردیم. وارد شهر فرخشهر شدیم و به سمت جاده فرخشهر - کیار ادامه دادیم. ۷ کیلومتر بعد از فرخشهر و قبل از رسیدن به گردنه کت در کنار باغات منطقه پیاده شدیم و بعد از آماده شدن همنوردان ساعت ۶:۱۵ کوهپیمایی را به سمت جنوب شرق آغاز کردیم. از داخل باغات و در جاده گلی مسیر را طی می‌کردیم. ساعت ۷:۳۰ به باغی کوچک که در کنار آن اتاقکی سیمانی وجود داشت رسیدیم و صبحانه را در همان محل میل کردیم. بعد از صبحانه ادامه مسیر را از کنار کانال آب ادامه دادیم بعد از ۳۰ دقیقه پیمایش به سرچشمه رسیدیم. بعد از چشمه ادامه مسیر از روی برف انباشته شده در دره باید طی می‌کردیم. ولی با توجه به سفت بودن برف و امکان لیز خوردن و پر خطر بودن مسیر مجبور به صعود از دامنه غربی آن کردیم. مسیری پر شیب که در ۱۰۰ متر آخر کمی دست به سنگ نیز داشت. ساعت ۱۰:۱۰ به چکاد کمانه با ارتفاع تقریبی ۳۱۵۰ متر رسیدیم. وزش باد سرد فرصت استراحت را از ما گرفت و بعد از گرفتن چند عکس یادگاری سریع به سمت گردنه ارتفاع کم کردیم. بر روی گردنه کمی استراحت کرده و سپس بر روی برف از داخل دره پایین رفتیم. ساعت حدود ۱۲ در کنار همان اتاقک سیمانی ناهار را میل کردیم. بعد از ناهار مسیر را متمایل به غرب ادامه دادیم. بعد از حدود یک ساعت پیمایش به جاده رسیدیم. و با هماهنگی های انجام شده تاکسی در محل مورد نظر ما سروقت حاضر شد و ساعت حدود ۱۴ برنامه به پایان رسید.

مجموع پیمایش حدود ۱۸ کیلومتر

ارتفاع پایین ترین نقطه: حدود ۲۲۴۰ متر

ارتفاع بالاترین نقطه : حدود ۳۱۵۰ متر

مجموع ارتفاع صعود شده در یک روز حدود ۹۶۰ متر

مجموع کاهش ارتفاع در یک روز حدود ۹۰۰ متر

وضعیت آب و هوا :

سه شنبه - آفتابی گاهی نیمه ابری

وزش باد حدود ۱۰ الی ۳۰ کیلومتر

کمینه دما حدود منفی ۲ درجه - بیشینه دما حدود مثبت ۱۶ درجه

مشایخ دهستانی بی نظیر در استان چهارمحال و بختیاری است که از بخش جنوب غربی به شهرکرد، از بخش شمالی به اردل، از جنوب به میانکوه، از شرق به بروج و از غرب به دیناران منتهی گردیده است