در پیج‌وخم‌ راه‌های کوهستانی استان چهارمحال و بختیاری، زیبایی‌هایی وجود دارد که هر بیننده‌ای را به شگفتی وامی‌دارد. منطقه حفاظت‌شده هلن یکی از این مناطق استان است.

منطقه حفاظت‌شده‌ی هلن از آن جهت به این نام مشهور است که گفته می‌شود پرستاری آمریکایی به نام «هلن جفریز بختیار» (Helen Jeffreys Bakhtiar) با یک پزشک ایرانی بختیاری ازدواج می‌کند و در سال ۱۹۳۱ به ایران می‌آید و به‌همراه همسرش با ایل بختیاری کوچ می‌کند و به مداوای مردم می‌پردازد. این موضوع هم‌زمان با نقشه‌برداری جغرافیایی آن بخش از ایران و ارتفاعات زاگرس بود و این طور به نظر می‌رسد که کوهی در این منطقه را به‌سبب قدردانی از زحمات این بانوی بزرگوار، به نام هلن نام‌گذاری کردند.

هلن در محدوده شهرستان‌های اردل، لردگان و کیار از توابع استان چهارمحال و بختیاری قرار دارد. منطقه‌ی مذکور وسعتی حدود ۴۰ هزار هکتار دارد که ۳۰ هزار هکتار آن جنگل و مابقی به‌صورت مرتع است. این منطقه کاملا کوهستانی است که بلندترین نقطه آن، کوه بزمنی با ارتفاع ۳۲۲۵ متر و کمترین ارتفاع آن حاشیه رودخانه ارمند با ارتفاع ۱۱۶۸ متر از سطح دریا هستند.

با توجه به هماهنگی های انجام شده روز جمعه ۱۴ فروردین ۱۴۰۵ از شهرکرد به سمت روستای مسن از توابع بخش مرکزی ارمند شهرستان خانمیرزا حرکت کردیم. از شهرها و آبادی های مختلف همچون فرخشهر ، سفیددشت ، فرادنبه ، بروجن ، گندمان ، بیژگرد ، دوراهان ، گردبیشه ، کوشکی ، آلونی ، صالحات ، آب چنار ، ارمند علیا ، ارمند سفلی ، سونک گذشتیم و به روستای زیبای مسن رسیدیم.

بعد از پارک ماشین در جای مناسب و پیاده شدن و آماده شدن همنوردان ساعت ۷ صبح کوهپیمایی را در جهت کلی شمال غرب آغاز کردیم. از کنار مرتع های کشاورزی روستا عبور کردیم به قبرستان روستا رسیدیم و از کنار کانال آب ادامه دادیم. راه مالروی مشخصی وجود داشت.بعد از سی دقیقه پیمایش به چشمه آب رسیدیم که آب آن قابل برداشت بود. داخل دره بر خلاف جریان رودخانه با شیب ملایمی رو به بالا پیمایش را ادامه می‌دادیم. هوای مطبوع بهاری روح و جانمان را تازه کرده بود و لحظات فرح بخشی را سپری کردیم. صبحانه را در میانه راه و کنار رودخانه میل کردیم. بعد از توقفی که داشتیم ادامه مسیر را پیش گرفتیم. ساعت ۸:۵۰ به روستای سرتنگ مسن رسیدیم. از پایین دست روستا و از کنار باغات عبور کرده و به سمت امامزاده حرکت کردیم. یال جنوب شرقی را برای صعود انتخاب کرده و بالاروی را ادامه دادیم.شیب تندی را پشت سر گذاشتیم. پاکوب که با سنگچین مشخص شده بود پیش گرفتیم. ساعت ۱۲:۵۰ به محل مناسبی برای صرف ناهار رسیدیم. و با توجه به خستگی و گرسنگی در همان محل توقف کردیم. بعد از صرف ناهار کوهپیمایی را از سر گرفتیم. بعد از صعود یال کوتاهی به برف رسیدیم و گاهی تا بالای زانو در برف فرو می‌رفتیم. و همین امر سرعت حرکت را کند کرده بود. با توجه به کمبود وقت و خستگی بر روی قله ای فرعی در ارتفاع ۳۰۶۰ متر توقف کردیم و از ادامه راه منصرف شدیم. قله کرکنجی با ارتفاع تقریبی ۳۱۵۰ متر این بار صعود نشد. ولی زیبایی های مسیر در ذهن و روحمان ماندگار شد. ساعت ۱۴:۳۰ از همان مسیر بازگشت را پیش گرفتیم. در دره سمت راست و چپ آب برف فراوانی جاری بود ولی از بعد از ظهر گل آلود شد و قابل استفاده نبود. به سرعت ارتفاع کم کردیم و در جای مناسب برای خوردن تنقلات توقف کردیم. ساعت حدود ۱۸ به روستای سرتنگ مسن رسیدیم و برای تجدید قوا دمنوش و تنقلات میل کردیم و سپس ادامه مسیر را پیش گرفتیم. از داخل دره پیش رفتیم و در میانه راه تاریکی شب ما را فرا گرفت و با روشن کردن هدلامپ ادامه راه را طی کردیم. ساعت ۱۹:۴۵ به پای ماشین رسیدیم و برنامه به سلامت به پایان رسید.

مجموع پیمایش حدود ۲۳ کیلومتر

ارتفاع پایین ترین نقطه: حدود ۱۲۰۰ متر

ارتفاع بالاترین نقطه : حدود ۳۰۶۰ متر

مجموع ارتفاع صعود شده در یک روز حدود ۲۲۰۰ متر

مجموع کاهش ارتفاع در یک روز حدود ۲۲۰۰ متر

وضعیت آب و هوا :

جمعه - آفتابی

وزش باد حدود ۱ الی ۱۵ کیلومتر

کمینه دما حدود مثبت ۸+ درجه و بیشینه دما حدود ۲۰+ درجه