همتم بدرقهٔ راه کن ای طایرِ قدس

که دراز است رَهِ مقصد و من نوسفرم

بار دیگر بهانه‌ای یافتیم که قدم به طبیعت زیبای بهاری استان چهارمحال و بختیاری بگذاریم. این بار قصد پیمایش از منطقه "دیناران" به سمت منطقه "بازفت" داشتیم.

دیناران یکی از دهستان‌های شهرستان اردل و به مرکزیت روستای قراب است. این منطقه وسیع دارای مناطق زیبایی از جمله آبشار زرد لیمه ، آبشار چنجوله ، دره سمی ، چشمه دیزان ،چشمه سلیمان ،چشمه خواجه ، چشمه چهار موران،چشمه ی توران، چشمه لشتر ،کوه گره،کوه ملی،دشت بزرگ دنگون ، دشت چویلان ، دشت چهارموران و .. می باشد.

روز پنج شنبه ۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۳ با یک دستگاه ماشین سواری ساعت ۴ صبح از شهرکرد به سمت روستای لشتر گورویی حرکت کردیم. بعد از عبور از شهرکیان ، بهرام آباد ، طاقانک به سمت خراجی رفته و سپس جاده جونقان - اردل را پیش گرفتیم بعد از عبور از تنگ درکش ورکش به سمت روستای کاج و کریم آباد ادامه دادیم و سپس سمت چپ داخل روستای رستم آباد شدیم و سپس به جاده آسفالت دیناران در جهت جنوب غرب حرکت کردیم. اولین روستا عباس آباد است سپس از روستاهای گردپینه ، روپینه ، لاخشک ، چشمه سلیمان نیز عبور کرده و در نهایت به روستای لشتر گورویی رسیدیم. جاده خاکی سمت راست را کمی با ماشین جلو رفتیم ولی با توجه به بارندگی شب گذشته جاده وضعیت مطلوبی نداشت و راننده از ادامه دادن امتناع کرد. ابتدای جاده خاکی پیاده شدیم و ساعت حدود ۷ کوهپیمایی را به سمت شمال غرب آغاز کردیم. بعد از حدود دو ساعت پیمایش به ابتدای کوه "دالانک" رسیدیم. عشایر در منطقه حضور داشتند و بعضی از آنها زودتر از موعد آمده بودند. صبحانه را در کنار رود کوچکی میل کردیم. در مسیر چشمه های آب فراوانی وجود داشت. مسیر را همچنان به سمت شمال غرب و در امتداد جاده خاکی ادامه دادیم و سپس به پاکوب مشخصی برخوردیم که تا گردنه به ارتفاع حدود ۳۰۴۰ متر ادامه داشت. بعد از رسیدن به گردنه کوله پشتی های اصلی خود را زمین گذاشته و سبک بار به سمت قله اصلی در جهت جنوب غرب حرکت کردیم. قسمتی از خط الراس تیغه ای بود و نیاز به دست به سنگ شدن و دقت فراوانی داشت. برف روی کوه هم به خوبی پوشانده بود و گاهی روی برف گاهی روی سنگ ها پیمایش می کردیم. هوای بسیار مطلوبی بود و حتی برای این موقع از سال بسیار خنک بود. بعد از حدود یک ساعت و نیم پیمایش از گردنه به قله رسیدیم. ساعت ۱۳ قله را صعود کردیم و دستگاه ارتفاع را حدود ۳۴۴۰ متر نشان می‌داد. بعد از استراحت و خوردن تنقلات به سمت گردنه بازگشتیم. در طول مسیر ردپاهای خرس ها به وفور مشاهده می‌شد که نشان دهنده طبیعت بکر منطقه است. آنتن دهی موبایل نیز برای اپراتور ایرانسل نیز وجود داشت. کوله پشتی ها را برداشته و به سمت دره ای در شمال غرب سرازیر شدیم. با آب شدن برف ها رودخانه های پرآبی تشکیل شده بود که البته آب گل آلود آن ها قابل شرب نبود. نهار را ساعت ۱۴ میل کردیم. و همچنان در داخل دره مسیر را ادامه دادیم. نازک شدن قسمتی از برف چال ها ما را بر آن داشت که جانب احتیاط را بیشتر از قبل رعایت کنیم و بعد از عبور از آن ها به پاکوب مشخصی رسیدیم که تا کف دره "توت" ادامه داشت. ساعت ۱۶:۳۰ محل مناسبی که وارگه عشایری بود پیدا کرده و چادر ها را بر پا کردیم.رودخانه پر آب و زلالی کف دره جاری بود که از آن استفاده می کردیم. همچنین دو چشمه نیز وجود داشت. روز جمعه بعد از بیدار شدن و جمع آوری چادر و وسایل ساعت ۶:۳۰ کوهپیمایی را آغاز کردیم. از همان ابتدای صبح عشایری از طایفه "کی شیخ عالی" ملاقات کردیم که در حال کوچ بودند. مسیر را در جهت رودخانه و به سمت غرب ادامه دادیم. مسیر مالرو عشایری خوبی داشت. با این حال ۶ بار عرض رودخانه را تا کردیم. ساعت حدود ۸ به چشمه پر آب و خروشان "سروه" رسیدیم. صبحانه را در زیر درختان گردو چند صد ساله میل کردیم. بعد از گرفتن چند عکس یادگاری مسیر را درون دره "سروه" به سمت شمال غرب ادامه دادیم. هر چقدر جلوتر می‌رفتیم طبیعت سرسبز تر و سرزنده تر می‌شد رنگ سبز طبیعت چنان عمیق و پرشور بود که گویی قطره‌ای از خون زندگی در هر برگش جاریست. مسیر را ادامه دادیم تا به رودخانه پرآبی رسیدیم که به ناچار باید عرض آن را طی می کردیم. آثار به جا مانده از پل دست ساز چوبی نیز وجود داشت که در اثر سیل خراب شده بود. یکی از بومیان منطقه را نیز در این محل ملاقات کردیم که به گفته ایشان پل جدیدی بالاتر نیز ساخته بودند که البته ما از آن بی اطلاع بودیم. بعد از عبور از رودخانه به سمت راست دامنه کوه رفتیم و همچنان در جهت شمال غرب بالاروی را ادامه دادیم. ساعت حدود ۱۳ در کنار چشمه ای گوارا نهار را میل کردیم. بعد از استراحت مفصلی حرکت را از سرگرفتیم. به سمت پایین و روستای "نالبندون" و "مورز" حرکت می کردیم. در دامن مزارع پر بود از گل های رنگارنگ که عطرشان، اغواگر و دل‌انگیز، همچون نغمه‌ای مستانه در هوا پیچیده و دل هر بیننده‌ای را می‌ربود. ساعت حدود ۱۴:۱۵ به دو راهی جاده روستای "گزستان" و "مورز" رسیدیم. راننده ساعت ۱۴:۳۰ به محل مقرر رسید و بعد از سوار شدن راهی شهرکرد شدیم.

مجموع پیمایش حدود ۳۱ کیلومتر

ارتفاع پایین ترین نقطه: حدود ۱۵۱۱ متر

ارتفاع بالاترین نقطه صعود شده: حدود ۳۴۴۰ متر

مجموع ارتفاع صعود شده در دو روز حدود ۱۷۸۰ متر

مجموع کاهش ارتفاع در دو روز حدود ۲۵۱۰ متر

وضعیت آب و هوا :

پنج‌شنبه آفتابی

جمعه آفتابی

وزش باد حدود ۵ الی ۱۵ کیلومتر