خاک ، آب ، آسمان
 
قالب وبلاگ
نظر سنجی


کوه جهان‌بین بخشی از ارتفاعات رشته کوه های زاگرس محسوب می شود که حداکثر ارتفاع تقریبی آن ۳۳۳۲ متر قله "دالانک" می باشد. به ترتیب در حدود ۲۰ کیلومتری شمال شرقی شهرکرد و ۵ کیلومتری شهر هفشجان و ۵ کیلومتری غرب جونقان واقع شده است. کوه جهان بین به طول حدود ۳۰ کیلومتر از جنوب تنگ خراجی شروع و تا غرب روستای مصطفی‌آباد امتداد دارد. از قله های شاخص آن می‌توان به دالانک ، نا هفشجان ، تخت صمنبر ، نا شمس آباد اشاره کرد.

در وجه تسمیه نام این کوهستان روایات مختلفی هست یکی از آن به شرح زیر است:

چون از فراز جهان بین، منطقه عظیمی شامل شهرهای اطراف و کوهستان های دور دست تر مثل دنا ، شاهان کوه ، هفت چشمه و... کاملاً دیده می‌شود به همین مناسبت به آن نام جهان بین داده‌اند.

در یک زمستان بی رمق و کم برف این بار بر آن شدیم روز پنج شنبه ۱۶ اسفند ۱۴۰۳ با یک دستگاه تاکسی سواری از شهرکرد به سمت روستای قلعه تک از توابع شهرستان کیار حرکت کنیم. بعد از گذشتن از شهر ها و آبادی هایی همچون : کیان ،‌ بهرام آباد ، طاقانک ، شمس آباد و بعد از روستای خراجی به سمت راست رفته و جاده اردل - جونقان را ادامه دادیم. بعد از عبور از روستای تشنیز به سمت راست رفته و جاده روستای قلعه تک را پیش گرفتیم. ساعت ۷:۴۵ به روستا رسیدیم. روستا در ارتفاع تقریبی ۲۳۹۰ متری واقع شده است. این روستا تنها و تک در این قسمت از دامنه کوه جهان بین قرار گرفته است و دارای چشمه های متعددی است. بعد از پیاده شدن از ماشین و برداشتن کوله های خود در جهت شرق و در جاده خاکی و کنار باغات روستا بالاروی را شروع کردیم. گلی بودن زمین حرکت را سخت کرده بود و چسبیدن گل ها به کفش ها چالشی به همراه داشت. دامنه‌های کم شیب را طی کردیم و بعد از عبور از نوار کوچک صخره ای ساعت ۹:۳۰ به ابتدای خط الراس جهان‌بین رسیدیم. شرایط آب و هوا سریع تغییر می‌کرد و گاهی مه بود و گاهی باد شدیدی می‌وزید. برف در ارتفاع ۲۹۰۰ متر به بالا وجود داشت ولی آنچنان قابل توجه نبود. در هر صورت گتر های خود را پوشیدیم و بعد از اضافه کردن دستکش مناسب و کاپشن ضد باد و خوردن کمی تنقلات به سمت قله نا شمس آباد در جهت شرق ادامه دادیم. در ارتفاع تقریبی ۳۰۴۰ متر به علت وزش باد شدید و نداشتن دید کافی تصمیم به برگشت گرفتیم. مسیر برگشت ما در جهت شمال غرب بود و از کنار تخت صمنبر گذشتیم. متأسفانه هیچ کدام از چشمه های دامنه شمالی که در مسیر می‌شناختیم آب نداشتند. دره کم برف با شیب ملایم را انتخاب کردیم و راه خود را به سمت پایین ادامه دادیم. سپس در جهت جنوب شرق و در جاده خاکی مسیر را پیش گرفتیم . با توقف ها و استراحت هایی که داشتیم نهایتاً ساعت ۱۲:۵۰ به چشمه وقت و ساعت رسیدیم. به امید اینکه این چشمه هم آب داشته باشد و ناهار را صرف کنیم، توقف کردیم. ولی این چشمه هم همان‌طور که از اسمش پیداست وقتش نرسیده بود و آبی جاری نبود.

مجموع پیمایش حدود ۱۲ کیلومتر

ارتفاع پایین ترین نقطه: حدود ۲۰۴۰ متر

ارتفاع بالاترین نقطه صعود شده: حدود ۳۰۴۰ متر

مجموع ارتفاع صعود شده در یک روز حدود ۷۱۰ متر

مجموع کاهش ارتفاع در یک روز حدود ۱۰۲۵ متر

وضعیت آب و هوا :

پنج شنبه ابری - وزش باد حدود ۱۵ الی ۵۰ کیلومتر

کمینه دما حدود منفی ۵ - بیشینه دما حدود مثبت ۱۴ درجه


موضوعات مرتبط: برنامه های کوهپیمایی
برچسب‌ها: کوهپیمایی, زمستان, قله
[ دوشنبه بیستم اسفند ۱۴۰۳ ] [ 12:9 ] [ پوریا باقرزاده ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

شرح گزارش برنامه های طبیعتگردی اجرا شده
گزارش نویس : پوریا باقرزاده

بازدیدکنندگان