شهرضا یکی از شهرستان‌های استان اصفهان که در ۷۰ کیلومتری جنوب غربی اصفهان قرار دارد. این شهر از شمال به اصفهان، از غرب به شهرستان سمیرم، از شرق به استان یزد، از جنوب شرقی به استان فارس و از جنوب غربی به استان چهار محال و بختیاری منتهی می‌شود.
در ابتدا این شهر قمشه نام داشته که از دو کلمه قم و شه به معنی آب روان برگرفته شده بود، اما در سال ۱۳۰۵ نام شهرضا بر آن نهاده شد. بعد از سال ۱۳۵۷ نام این شهر به مدرس‌شهر تغییر یافت اما با تصمیم مجلس دوم دوباره نام آن به شهرضا تبدیل شد.
کوهستان لامیش یا کوه آسمانی در بخش فلات مرکزی ایران و در جنوب شرق شهرستان شهرضا واقع شده است. در دامنه های این کوهستان چشمه ها و قنات های متعددی وجود دارد و باعث رونق کشاورزی در آن منطقه شده است.
بلندترین قله این کوهستان به ارتفاع حدود ۳۰۳۰ متر ثبت شده است.
طبق هماهنگی های انجام شده جمعه ۳ آذر ۱۴۰۲ ساعت ۴:۳۰ بامداد از شهرکرد به همراه سه همنورد با یک دستگاه ماشین سواری شخصی حرکت کردیم و پس از عبور از شهرستان های بروجن و دهاقان و روستای میرآباد و ادامه دادن حدود ۵ کیلومتر جاده خاکی ساعت ۶:۳۰ به ابتدای مسیر رسیدیم.
با توجه به پیش بینی هواشناسی انتظار بارندگی پراکنده از جمعه صبح تا ظهر را داشتیم که همین پیش بینی واقع شد و بارش پراکنده و جزئی تگرگ و برف به استقبال ما آمد.
مسیر پیش روی ما دره ای به اسم "آب توت" بود که عمده بافت دره را سنگ ها و دیواره های سترگ‌ تشکیل میداد و با شیب زیاد و پاکوب های نیمه مشخصی تا قله پیش می رفت.
در مسیر انتخابی ما هیچ گونه چشمه آبی وجود نداشت.
بعد از ۲ ساعت پیمایش به محل مناسبی برای صبحانه رسیدیم و پس از خوردن صبحانه مسیر را به ابتدای خط الراس ادامه دادیم.
*آنتن دهی موبایل در تمامی خط الراس وجود داشت.
در ابتدا قله ای فرعی با ارتفاع ۳۰۲۰ متر صعود شد و با کاهش ارتفاع و پس از سی دقیقه پیمایش ساعت ۱۱:۱۵ به قله اصلی لامیش با ارتفاع ۳۰۳۰ متر صعود کردیم.
پس از ارزیابی قله های اطراف یکی از همنوردان با دیدن تابلویی بر روی قله ای در فاصله حدود ۳ کیلومتری و مشاهده چند کوهنورد روی آن ، احتمال بلندتر بودن ارتفاع آن قله را داد و با موافقت همه اعضای گروه از روی خط الراس به سمت قله ی بعدی حرکت کردیم.
مسیر یال منتهی به قله تیغه ای بود و نیاز به دست به سنگ شدن و دقت کافی داشت و پس از عبور از یال ساعت ۱۲:۳۰ قله را صعود کردیم ، تابلوی قله اصلی لامیش را بر روی این قله قرار داده بودن و دستگاه های ما ارتفاع این قله را ۳۰۱۶ متر ثبت کرده بودند که پایین‌تر از ارتفاع دو قله قبلی بود.
آسمان هر چه قدر هم که تکراری باشد ، آسمان است و رهایی در آبی بی‌کرانش دلنواز و دیدن این هماهنگی طبیعت کوهستان و آسمان زیبا روح ما را صفا داد.
پس از استراحت کوتاهی و گرفتن چند عکس یادگاری بر روی این قله مسیر فرود را پیش گرفتیم.
مسیر فرود را از دره ای سمت راست انتخاب کردیم که وجود سنگ های ریزشی و لغزنده و پرتگاه های مختلف در آن سرعت ما را کاسته بود ، با دقت و احتیاط به انتهای دره رسیدیم و در نهایت ساعت ۱۶:۴۵ در سلامت کامل و با خاطرات خوش این روز زیبا را در کنار همنوردان عزیز به پایان رساندیم.

مجموع پیمایش حدود ۱۷ کیلومتر
ارتفاع پایین ترین نقطه: حدود ۲۰۶۰ متر
ارتفاع بالاترین نقطه : ۳۰۳۰ متر

وضعیت آب و هوا :
جمعه صبح تا ظهر ابری به همراه بارندگی پراکنده تگرگ و برف
جمعه از بعد از ظهر هوا نیمه ابری گاهی آفتابی
وزش باد حدود ۱۰ تا ۲۰ کیلومتر