"کرپوش" یا نام دیگر آن "شاخ نر میشی" کوهی بلند که در زاگرس مرکزی و در شمال غرب استان چهارمحال و بختیاری واقع گردیده است. کوه کرپوش توسط گردنه "تره دون" در جنوب غرب که البته قسمتی تیغه ای و سخت گذر است به قله پرشو و رشته کوه ونگ متصل می شود و در سمت دیگر یعنی شمال شرق به گردنه توف اسپید و رشته کوه خوربه متصل می شود.
نیاکان نزدیکترین روستا به این کوهستان به شمار می رود که در حدود ۶ کیلومتری آن قرار گرفته است. رودخانه نیاکان نیز از کوه کرپوش و چشمه های متعدد منطقه سرچشمه می‌گیرد و به شاخاب اصلی رودخانه زاینده رود می ریزد.
پس از هماهنگی های انجام شده روز پنج شنبه ۲۹ آذر ۱۴۰۳ با یک دستگاه خودرو شخصی از شهرکرد به سمت چلگرد راهی شدیم. بعد از رسیدن به چلگرد مرکز شهرستان کوهرنگ وارد شهر شده و سپس به سمت جاده چشمه دیمه ادامه دادیم و در دوراهی روستای میان رودان به سمت چپ جاده ادامه دادیم و از روستاهای مختلف همچون: فانی آباد ، محمد آباد گذشتیم تا در نهایت به روستای نیاکان رسیدیم. بعد از پارک ماشین و آماده شدن همنوردان ساعت ۱۰:۱۵ کوهپیمایی را آغاز کردیم. بعد از روستا در محل مناسبی توقف کردیم و صبحانه مختصری میل کردیم. برف کمی در منطقه وجود داشت و از نظر برف کوبی چالشی نداشتیم. در امتداد جاده خاکی پیش می‌رفتیم . در مسیر چند چشمه آب وجود داشت که از آب آن‌ها می‌توان استفاده کرد.بعد از حدود دو ساعت پیمایش به دره اشگفتی رسیدیم. باد با سرعت تقریبی ۱۵ الی ۳۵ کیلومتر می‌وزید. ساعت ۱۳:۳۰ به محلی در ارتفاع تقریبی ۲۷۰۰ رسیدیم. با توجه به بادی که می‌وزید ترجیح دادیم بالاتر نرویم و کمپ را در همین محل و در ابتدای یال صعود برپا کنیم. بعد از برپایی چادر ها و خوردن وعده غذایی و نوشیدنی گرم ساعت ۱۷ به درون کیسه خواب رفتیم.
روز جمعه بعد از بیدار شدن و خوردن صبحانه ساعت ۶:۳۰ کوه پیمایی را آغاز کردیم و مسیر صعود را از طریق یال جنوب شرقی انتخاب کردیم. محل کمپ را جمع نکردیم و کوله پشتی های اصلی را در چادر گذاشته و سبک بار به راه افتادیم. اکثر مسیر بدون برف بود و به سرعت ارتفاع می‌گرفتیم. از ارتفاع حدود ۳۷۰۰ شیب مسیر بیشتر شد و تقریباً ۱۰۰ متر با دست به سنگ جزئی صعود شد. در نهایت ساعت ۱۱:۱۰ به چکاد اصلی کرپوش به ارتفاع تقریبی ۳۹۹۰ متر قدم گذاشته شد.در جنوب و جنوب غربی قله های بلند زردکوه همچون هفت تنان ، قنبرکش، دو زرده و کلونچین ، چگاله ، کزلی وغیره... و از سوی شمال غرب و شمال نیز کوه‌های فردان ، شاهان کوه نمایان بودند . بعد از گرفتن چند عکس یادگاری و خوردن تنقلات به سمت پایین حرکت کردیم و از همان مسیر بازگشتیم. ساعت ۱۴ به محل چادر ها رسیدیم. بعد از جمع آوری چادر ها و وسایل اضافی ، ناهار را میل کردیم و بعد‌از خوردن چایی و استراحت کوتاهی حرکت را از سر گرفتیم. آنتن دهی در اکثر مسیر وجود داشت. ساعت ۱۷:۱۵ به روستای نیاکان رسیدیم. و برنامه به سلامت به پایان رسید.

مجموع پیمایش حدود ۲۱ کیلومتر
ارتفاع پایین ترین نقطه: حدود ۲۴۰۰ متر
ارتفاع بالاترین نقطه صعود شده: حدود ۳۹۹۰ متر
مجموع ارتفاع صعود شده در دو روز حدود ۱۷۰۰ متر
مجموع کاهش ارتفاع در دو روز حدود ۱۷۰۰ متر

وضعیت آب و هوا :
پنج شنبه و جمعه آفتابی - کمینه دما منفی ۱۳ - بیشینه دما مثبت ۱۰ درجه
وزش باد حدود ۵ الی ۳۵ کیلومتر

رشته کوه "کوه سفید" یا در زبان محلی "کوه اسپید" همانند دیواری بلند استان چهارمحال و بختیاری را از خوزستان جدا می‌کند. در وسط این کوهستان قله‌ی مافارون (یا با نام های مه آفرین یا ماه فرون) قرار دارد . اين قله از شمال به منطقه بازفت در استان چهارمحال و بختیاری و از جنوب به دشت سوسن در استان خوزستان مشرف است. نقل است که واژه "مافارون" برگرفته یا مخفف شده ی "ماه آفرین" است. قله ی مافارون از قله های سرسخت زاگرس مرکزی هست.
رودخانه بازفت در شمال قله مافارون قرار دارد كه یکی از سرشاخه های کارون است مشاهده این رودخانه از بلندای قله مافارون بسیار تماشايي و جالب توجه است.
مسير رسيدن به مافارون، شمالي - جنوبي است، يعني هم از خوزستان و هم از چهارمحال و بختياري قابل صعود است.
مسير رسيدن به مافارون از اهواز، از طريق شهرهاي هفتكل / رامهرمز، باغملك، ايذه و روستاهاي پيان، دهستان سوسن، جنگه، سه‌چه، سركول و جاده مال‌رو صعب‌العبور چور است هم‌اكنون جاده ماشين‌رو از مسير ايذه - پيان - سوسن تا جنگه و ممبين كشيده شده است.
مسیر دسترسی از سمت چهارمحال و بختیاری معمولاً از بازفت و روستای تبرک سفلی انجام می‌پذیرد.
طبق هماهنگی ها و برنامه ریزی های انجام شده پنج‌شنبه ۲۲ آذر ۱۴۰۳ ساعت ۷ صبح از شهرکرد به سمت بازفت با یک دستگاه تاکسی سواری حرکت کردیم. از شهرها و آبادی هایی مختلف گذشتیم: شهرکیان ، بهرام آباد ، طاقانک ، شمس آباد ، خراجی ، تشنیز ، امیرآباد و بعد به سمت جاده اردل - جونقان رفتیم و از تنگ درکش ورکش گذشتیم. بعد از تنگ درکش ورکش جاده را مستقیم به سمت روستای کاج ادامه داده ، از روستاهای کریم آباد ، رستم آباد ، قلعه رشید ، شهر دشتک عبور کرده و سپس افسر آباد ، صیف آباد ، باغ الکی ، دزک ، بهمن آباد و صمصامی را پشت سر گذاشته و به سمت گردنه چری پیش رفتیم. از گردنه پر پیچ و خم گذشتیم و وارد روستای مورز شدیم از حسین آباد ، تلورد و چمن گلی عبور کردیم و جاده را به سمت چپ و روستای تبرک سفلی ادامه دادیم. کمی بعد از روستا در جاده تبرک - تلخدان توقف کردیم. ساعت ۹:۴۵ کوله ها را پایین گذاشتیم. صبحانه را در همان محل میل کردیم. بعد از آماده شدن همنوردان ساعت ۱۰:۱۵ کوهپیمایی را آغاز کردیم. در راستای کلی جنوب غربی پیش می‌رفتیم. به سمت راه مالروی در دامنه کوه بالاروی انجام دادیم. با توجه به شیب مسیر ، سریع ارتفاع می‌گرفتیم. در سمت جنوب شرق کوهستان هفت چشمه ، در شرق کوهستان میلی (ملی) و در شمال شرق رشته کوه زردکوه به خوبی مشاهده می‌شد. هوای منطقه متعادل بود و احساس سرما نمی‌کردیم. بعد از حدود چهار ساعت کوهپیمایی ساعت ۱۴:۳۰ به چشمه ای کم آب رسیدیم که به سختی از آن آب برداشتیم. برف در منطقه بسیار کم بود و خط برف از حدود ارتفاع حدود ۲۹۰۰ متر شروع می‌شد.
بعد از چشمه حدود یک ساعت دیگر بالاروی انجام دادیم و در محل مناسبی که عشایر سنگ چین کرده بودند در ارتفاع تقریبی ۳۰۰۰ متر ساعت ۱۵:۳۰ چادر ها را برپا کردیم. در اکثر مسیر دسترسی به آنتن موبایل وجود داشت.
دو وعده ناهار و شام را یکی کرده بودیم و در چادر کوچکمان غذا را صرف کردیم. با رسیدن شب کم کم سرما غالب میشد و با پوشیدن لباس و رفتن در کیسه خواب گرم خود شب را سپری کردیم.
جمعه ساعت ۵:۳۰ از خواب بیدار شدیم و بعد از خوردن صبحانه و جمع آوری وسایل و چادر ها ساعت ۷ حرکت را از سر گرفتیم. کوله های اصلی را در محل کمپ گذاشتیم و با کوله حمله و سبک بار به سمت قله حرکت کردیم. کمی از روی یال کمی از دامنه و با فراز و فرود هایی که انجام شد بعد از دو ساعت و نیم پیمایش ساعت ۹:۳۵ به چکاد مافارون به ارتفاع تقریبی ۳۴۹۰ متر رسیدیم. قسمت هایی از مسیر برف بسیار سفتی مواجه شدیم که به وسیله کلنگ جای پای مناسب کندیم و مسیر را ایمن تر پیمودیم. بعد از گرفتن چند عکس یادگاری مسیر برگشت را پیش گرفتیم.
به محل کمپ برگشتیم کمی استراحت کرده و تنقلات خوردیم. کوله پشتی های خود را به دوش انداخته و آهسته و پیوسته به پایین می‌رفتیم. ساعت ۱۵ در محل مناسبی ناهار را میل کردیم و چشم به جاده منتظر تاکسی که از قبل هماهنگ کرده بودیم ، ماندیم. بعد از رسیدن ماشین و بار کردن کوله ها ساعت ۱۶:۲۰ برنامه ما به اتمام رسید.

مجموع پیمایش حدود ۲۰ کیلومتر
ارتفاع پایین ترین نقطه: حدود ۱۶۴۰ متر
ارتفاع بالاترین نقطه صعود شده: حدود ۳۴۹۰ متر
مجموع ارتفاع صعود شده در دو روز حدود ۱۹۶۰ متر
مجموع کاهش ارتفاع در دو روز حدود ۱۹۶۰ متر

وضعیت آب و هوا :
پنج شنبه آفتابی گاهی نیمه ابری ، جمعه ابری - کمینه دما منفی ۷ - بیشینه دما مثبت ۱۵ درجه
وزش باد حدود ۵ الی ۳۰ کیلومتر

باری دیگر با برنامه ریزی های مستمر قبلی، بار سفر را به همراهی همنوردان از شهرکرد و اصفهان بستیم و برنامه پیمایش از روستای "شترخوس" تا آبشار "چنجوله" را شروع کردیم. بامداد پنج‌شنبه ۱۵ آذر ماه، آغار حرکت ما بود. ساعت ۴:۳۰ صبح از شهرکرد به سمت منطقه "دیناران" با دو دستگاه ماشین سواری حرکت کردیم. بعد از گذشتن از شهرها و آبادی های مختلف همچون: شهرک کیان ، بهرام آباد ، طاقانک ، خراجی ، شلمزار ، کاج ، وارد روستای رستم آباد شدیم و پس از گذشتن از پل فلزی رودخانه به سمت منطقه دیناران ادامه مسیر را پیش گرفتیم. از روستاهای عباس آباد ، روپینه ، گردپینه ، چشمه سلیمان ، لاخشک عبور کرده و ساعت ۶:۱۵ صبح به روستای "لُشْتَر" رسیدیم.

لشترگوروئی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل و در دهستان دیناران واقع شده است. فاصله روستا تا شهر اردل حدود ۵۵ کیلومتر است.

از قبل با یک دستگاه نیسان هماهنگ کرده بودیم که جاده خاکی از لشتر تا شترخوس را با آن ادامه دهیم. با حدود یک ساعت و نیم تاخیر نیسان به روستا رسید و بعد از سوار شدن همنوردان ساعت ۷:۴۵ حرکت کردیم. جاده خاکی ناهموار و صعب العبور این منطقه را فقط با نیسان و ماشین های آفرود مناسب می توان عبور کرد. نیسان سواری ما با دیدن زیبایی‌های منطقه لذت بخش و مفرح شده بود. بعد از گذر از جاده پر پیچ و خم و چالشی آن و گذر از روستای "بادره"، ساعت حدود ۹:۳۰ صبح به روستای "شترخوس" رسیدیم. شترخوس نیز در دهستان دیناران واقع شده است. و دارای دو خانوار است.

روبروی آبشار که در ابتدای مسیر بود صبحانه را صرف کردیم. این آبشار را به اسم های مختلف می‌شناسند از جمله آبشار شترخوس ، آبشار دره "سمی" ، آبشار "بادره" ، یا آبشار "اُوْدی" . بعد از صرف صبحانه کوهپیمایی را رأس ساعت ۱۰:۲۵ آغاز کردیم. جهت کلی پیمایش در راستای جنوب شرق ادامه داشت. پاکوب مسیر مشخص نیست و باید در انتخاب مسیر دقت فراوانی انجام داد. مسیر گاهی در امتداد رودخانه بازفت و گاهی با ارتفاع گرفتن در دامنه‌های کوه ادامه داشت. پس از فراز و فرودهایی که داشتیم ، ساعت ۱۳ برای صرف ناهار توقف کردیم. بعد از استراحت و خوردن وعده غذایی ادامه مسیر را پیش گرفتیم.

قسمت هایی از مسیر با توجه به خاک سست و لغزنده ای که داشت باید با احتیاط عبور می‌کردیم. بعد از دو ساعت پیمایش به سمت شرق متمایل شدیم. در طول مسیر به چشمه آبی برخوردیم که اب آن قابل استفاده بود.

کوه "گَره" و "هفت چشمه" در دوردست نمایان شدند. کوه های پوشیده از برف و با عظمت ، طبیعت بکر منطقه ، مناظر خیره کننده و روح افزایی را پدید آورده بودند. کم کم به سمت جاده خاکی که در بالا دست وجود داشت حرکت می‌کردیم. در جاده به سمت روستای "ده دلی" ادامه مسیر را پیش گرفتیم. ساعت ۱۵:۳۰ به روستا رسیدیم.

روستای ده دلی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل و در دهستان دیناران قرار دارد. برای این روستا و روستای "سرقلعه" سال ۱۳۹۷ جاده ای خاکی احداث کردند. و در حال حاضر برق رسانی و نصب دکل مخابراتی نیز در دست اقدام بودند که برای مردم روستا نوید بخش هست.

در ابتدای روستا به اهالی آن برخوردیم و بعد از سلام و احوال پرسی و گرفتن اطلاعات از مسیر ، یکی از ساکنان همراه ما شد و جای مناسبی برای کمپ شبانه ما پیشنهاد داد. ساعت ۱۶ به محل کمپ رسیدیم و چادرهای خود را برپا کردیم. شب خاطره انگیزی را سپری کردیم.

جمعه صبح بعد از بیدار شدن و جمع آوری وسایل و چادر ها ساعت ۶:۱۵ حرکت را از سر گرفتیم. شب گذشته یکی از اهالی روستا (لقمان احمدی) پیشنهاد داد که راهنمای مسیر ما باشد و با توجه آشنایی بومی ها نسبت به منطقه از این پیشنهاد استقبال کردیم. صبح زود به گروه ما پیوست و ما ادامه مسیر را با راهنمایی ایشان پیش گرفتیم. مسیر آبشار را هم می‌توان از کف دره پیمایش کرد و هم از طریق پاکوب مشخصی از دامنه‌های کوه عبور کرد. مسیر ما از دامنه‌های کوه بود و در راستای جنوب شرق ادامه داشت. ساعت ۸:۳۰ به آبشاری در مسیر برخوردیم که با نام "مرهوا" یا آبشار تنگ " کُوْرا " معرفی شد. صبحانه را در همین محل میل کردیم. پس از توقفی که داشتیم ادامه مسیر را از سر گرفتیم.

در دوردست و در دامنه های کوه گره چند آبشار کم اب دیگر نیز مشاهده کردیم که در ماه اسفند تا اوایل ماه اردیبهشت پر آب هستند. همین طور بالاروی ما ادامه داشت تا ارتفاع تقریبی ۲۲۰۰ متر پیش رفتیم. در نهایت ساعت ۱۰:۴۰ به پای آبشار "چنجوله" رسیدیم. آبشار طبقاتی هست و چند آبشار کوچک نیز بالا دست جریان دارند. ارتفاع خود آبشار حدود ۷۰ متر تخمین زده می‌شد. چند عکس یادگاری با آبشار و مناظر اطراف گرفتیم. و سپس راه برگشت را پیش گرفتیم.

مسیر برگشت را از کف دره انتخاب کردیم. مسیر چالش خاصی نداشت. چند بار از عرض رودخانه عبور کردیم. با استراحت های منظم و متوالی مسیر را طی کردیم و ساعت حدود ۱۴ به روستا رسیدیم. ناهار مفصلی میل کردیم و سپس سوار نیسان که در خود روستای ده دلی منتظر ما بود شدیم. در قسمت های خاصی از روستای ده دلی آنتن دهی موبایل وجود داشت ولی در اکثر مسیر تماس ممکن نبود.

ساعت ۱۸:۳۰ به روستای لشتر رسیدیم و بعد از جمع آوری وسایل سوار وسایل نقلیه شخصی شدیم و راهی دیار خود شدیم.

مجموع پیمایش حدود ۲۵ کیلومتر

ارتفاع پایین ترین نقطه: حدود ۱۲۳۰ متر

ارتفاع بالاترین نقطه صعود شده: حدود ۲۲۰۰ متر

مجموع ارتفاع صعود شده در دو روز حدود ۱۴۹۰ متر

مجموع کاهش ارتفاع در دو روز حدود ۱۳۷۰ متر

وضعیت آب و هوا :

تمام روز ها آفتابی - کمینه دما منفی ۱ - بیشینه دما مثبت ۱۸ درجه

وزش باد حدود ۲ الی ۵ کیلومتر

سکوت سحرگاه شهر را با نگاهی سرشار از امید و قلبی آکنده از عشق و به شوق قدم زدن در دل طبیعت دوباره با صدای رفتنمان در هم آمیختیم تا راهمان رفتنی شود و یاد با هم بودنمان ماندنی.

روز پنج شنبه ۸ آذر ۱۴۰۳ به همراه جمعی از دوستداران طبیعت از شهرکرد و از اصفهان به سمت استان کهگیلویه و بویراحمد حرکت کردیم. بعد از عبور از شهرها و آبادی های مختلف همچون : فرخشهر ، سفید دشت ، فرادنبه ، بروجن ،‌گندمان ، گدارکبک ، دوراهان ، گردبیشه و از سه راهی کوشکی به سمت جاده لردگان - یاسوج ادامه دادیم‌. از باغ بهزاد ، سیله ، چنارمحمودی ، کلواری و قرح عبور کرده و وارد گردنه پر پیچ و خم شده و از تونل ها عبور کردیم. بعد از روستای بنستان به دوراهی رسیدیم که تابلوی درب کلات امامزاده محمود را نشان می‌داد پس به سمت راست جاده را ادامه دادیم از چند آبادی کوچک دیگر عبور کردیم و در نهایت ساعت ۹ صبح به روستای درب کلات رسیدیم و ماشین ها را داخل محوطه امامزاده محمود پارک کردیم.

درب کلات امامزاده محمود، روستایی از توابع بخش پاتاوه شهرستان دنا در دهستان سادات محمودی در استان کهگیلویه و بویراحمد واقع گردیده است.روستای درب کلات یا امامزاده محمود طیار یکی از قدیمی ترین روستا های ایران است.

صبحانه را در همان محل میل کردیم و ساعت ۹:۵۰ کوهپیمایی را آغاز کردیم. در جهت کلی شمال غربی پیمایش می کردیم. ابتدا وارد دره ای زیبا با انبوه درختان بلوط شدیم. درختان منطقه عمدتاً بلوط هستن ولی درختان دیگری نیز یافت می‌شوند از جمله کیکم، بادام کوهی، بن آب، انجیر کوهی، بن، کلخنک، سپیدار. مسیر پاکوب مشخصی داشت و به صورت زیگزاگ به کف دره می‌رسید. تپه های کوچکی را یک به یک رد می‌کردیم. در مسیر دو چشمه آب وجود داشت که آب آن ها کم بود و قابل استفاده نبود.

بعد از یک ساعت و نیم پیمایش رودخانه خرسان در دیدگاه ما پدیدار شد. هم جهت با رودخانه حرکت می‌کردیم. کوهستان سترگ ریگ نیز با بارش های روز های گذشته سفید پوش شده بود و جلوه زیبایی به وجود آورده بود. ساعت ۱۲:۳۰ به روستای گاهکده رسیدیم.

روستای گاهکده در دهستان رودشت شهرستان لردگان در ۷۰ کیلومتری مرکز شهرستان قرار دارد.

به منظور بازدید از آبشارها بلافاصله وارد دره شدیم. از چند آبشار اولیه دره بازدید کردیم و از همان مسیر دوباره بازگشتیم. استراحتی انجام دادیم و تنقلات مختصری خوردیم. بعد از وقفه ای که داشتیم کوهپیمایی را از سر گرفتیم. کمی بعد از روستا داخل جاده خاکی ادامه دادیم و بعد به سمت پایین و کنار رودخانه ادامه مسیر دادیم. مسیر مالرو بین روستا ها بود. بعد از سی دقیقه و بعد از عبور از پل کابلی به روستای فاج رسیدیم. از یکی از اهالی روستا مسیر پیش رو را پرس و جو کردیم. مسیر پیش رو صخره ای بود و باید با دقت زیادی مسیر را انتخاب کرد. قسمتی از مسیر را ما به اشتباه به سمت بالا ادامه دادیم که در نهایت سه نفر از اهالی روستای نزدیک برای نشان دادن مسیر درست به پیش ما آمدند و مسیر را تا روستای دورک نشانمان دادند. یک پل کابلی هم برای اهالی این روستا در حال ساختن بودند. ساعت ۱۵:۳۰ بود و ادامه مسیر را پیش گرفتیم. بعد از فراز و فرودهایی که داشتیم ساعت ۱۷:۱۵ به روستای ورکاب رسیدیم. محل مناسبی برای کمپ پیدا کردیم و چادر ها را برپا کردیم.

شب پرخاطره ای را سپری کردیم.

روز جمعه ساعت ۵:۳۰ از خواب بیدار شدیم و بعد از خوردن ناشتایی و جمع آوری چادرها و وسایل ساعت ۶:۳۰ حرکت را از سر گرفتیم. هوای باطراوت پاییزی و دل انگیز صبحگاهی انرژی مضاعفی به انسان می‌داد. بعد از حدود یک ساعت پیمایش به روستای مونوم رسیدیم. به نظر روستا خالی از سکنه می‌رسید و فقط یک نفر از اهالی آن را دیدیم. بعد از روستا در محلی برای صبحانه توقف کردیم. ادامه مسیر به سمت روستای آتشگاه می‌رسید. بعد از یک ساعت پیمایش دیگر به روستا رسیدیم و جوش و خروش آب در ابتدای دره آتشگاه به گوش می رسید.

مسیر جاده ای آتشگاه، از لردگان سپس روستاهای میلاس ، سردشت و از کنار رودخانه خرسان عبور کرده که نهایتا به روستای آتشگاه ختم می شود.نام آتشگاه طبق گفته ها هیچ ارتباطی به آتشگاه زرتشتیان ندارد.

وارد کوچه های باریک و سنگی روستا شدیم و سپس داخل دره ، برخلاف جریان رودخانه حرکت را شروع کردیم. و در امتداد آن ادامه می‌دادیم.

بیشتر مسیر کوهپیمایی بود و فقط در قسمت هایی نیاز به دست به سنگ شدن بود که آن ها نیز توسط اهالی ایمن سازی شده بودند.

چند آبشار این دره را نیز بازدید کردیم و سپس از همان مسیر بازگشتیم. داخل روستای آتشگاه ماشین کرایه کردیم و بعد از ۴۵ دقیقه ما را تا روستای گاهکده رساند.

از آن جا تا درب کلات را نیز طی دو ساعت و نیم پیمایش کردیم و در نهایت ساعت ۱۶ به امام زاده رسیدیم.

مجموع پیمایش حدود ۲۷ کیلومتر

ارتفاع پایین ترین نقطه: حدود ۱۳۰۰ متر

ارتفاع بالاترین نقطه صعود شده: حدود ۱۸۰۰ متر

وضعیت آب و هوا :

تمام روز ها آفتابی - کمینه دما مثبت ۱ - بیشینه دما مثبت ۱۸ درجه

وزش باد حدود ۳ الی ۵ کیلومتر